In een weiland bij Staphorst beklimt een stier op indrukwekkende wijze de achterkant van een koe. Of is het koetje-doet-koetje? Het is zondagochtend en de rest van het gelovige dorp zit onwetend in de kerk. Ik rij op de A28 met de zon in de rug richting Steenwijk voor een andere imposante voorstelling; het Nederlands Kampioenschap Street- en Showdance. Het leven van een verslaggever is een groot circus.
Ooit wilde ik postbode worden. Lekker rustig op het fietsje door het dorp, beetje ouwehoeren in de buitenlucht en koffie drinken bij alleenstaande moedertjes. Nu goochel ik al 14 jaar op een andere manier met het nieuws. Ik haal het in alle soorten en maten op in Belt-Schutsloot, De Krim, Den Nul, Oele en Loo-Bathmen. Bewerk het voor radio, televisie en internet en stuur het dan terug de provincie in. Wat heet: via boxen, beeldbuizen en computers kom ik in woonkamers, werkplaatsen, keukens, schuren, kelders en (!) zelfs slaapkamers. Dagelijks met tienduizenden tegelijk. Postbode in het kwadraat dus.
En toch ook een beetje een circusartiest. Want een dove kapper met een boom op zijn dak, een alcoholvrije prins carnaval en een zwemmende kangoeroe zouden beslist niet misstaan in een dampende tent vol hooggeëerd publiek. Het zijn onderwerpen die de afgelopen weken op mijn verslaggeverspad kwamen. En dan vergeet ik nog die vuurkorf voor vervelende verhalen die ik door Overijssel sleepte. En die wervelende blote-benen-show in De Meenthe in Steenwijk natuurlijk.
Met stip op één staat daarbij de kangoeroe die uit een privé-dierenparkje in de Deventer wijk Het Oostrik ontsnapte. Stelt u zich voor: een verslaggever met klotsknieën – gewapend met camera en radiorecorder – in een hinkende achtervolging op de uitgebroken Australiër. Het beest springt, zwemt en stuitert in hoog tempo door de buurt. Uw verslaggever hijgt, zweet, kreunt en steunt er als een clown achteraan. Telefoon aan het linkeroor voor een live-verslag in Goedemorgen Overijssel, camera in de rechterhand en poep onder beide schoentjes. Want Schippie knettert kruislings door het hondentoilet. En ik dus ook…
In al die hectiek benadruk ik bij onze bureauredactie dat het hyperende beest Schippie heet. En niet Skippie, zoals de getatoeëerde eigenaar benadrukt. De boodschap komt niet helemaal over, lees ik later in de reacties op het kangoeroe-bericht op rtvoost.nl. Vrijdag 25 november 2011 16.05 ‘En de verslaggever blijft maar volhouden hè……sCHippie. Moeilijk hè, sKippie zeggen?!! Zeker zo’n figuur die ook schelter zegt ipv skelter en schanner ipv scanner. Volgens mij kun je dan beter een ander vak gaan leren’.
Wel beste forumvriend, dat was aanvankelijk dus ook de bedoeling: postbode. Maar vader en moeder Kieft wilden meer voor hun oudste zoon. En dan komt er zomaar een serieuze journalistieke HBO-opleiding op Windesheim in Zwolle en een baan als verslaggever uit het carrièrekokertje tevoorschijn. Nou ja, serieuze opleiding... Mijn oude vertrouwde journalistenschooltje wordt vlak voor de kerstdagen volledig neergesabeld door een onderzoekscommissie. Bij de reacties op het bericht op rtvoost.nl wordt voor het gemak ook maar even een link gelegd met de regionale omroep voor Overijssel... Henk, woensdag 21 december 2011, 11.00 uur. Als ik naar de gemiddelde nieuwsberichten op deze site kijk, dan geloof ik dat de hele redactie van TV Oost de laatste twee jaar daar is afgestudeerd…
Beste Henk, ik was inderdaad beter op mijn plek geweest als postbode. Vast klein wijkje in een rustig dorpje. Koffie klaar vanaf 9 uur des ochtends bij de vrijgezelle blonde dame in de doorzonwoning bij het voetbalveld...Henkie, jongen, we zijn het helemaal met elkaar eens!
Desalniettemin wens ik u allen voor dit nieuwe jaar heel veel prettige voorstellingen bij RTV Oost.