Toen we aankwamen in Ootmarsum, waar het startschot van onze reis voor stichting Gichon werd gegeven, waren we meteen in de sfeer van ons avontuur. De paarden werden aangespannen en af en toe kwam er een koets voorbij.
Ter voorbereiding liepen we naar de kelder van het ‘Twents Gastenhoes’ (ons verzamelpunt), waar de grenadiers, hofdames en Napoleon al vol in de grime zaten. We werden op de schouder getikt door Napoleon zelf, met de vraag of zijn neus goed zat. Na goed kijken zagen we dat er zelfs aan het detail van een opzetneus was gedacht. Na enige tijd stuitten we op meer negentiende-eeuwse details waaraan gedacht was: een jongetje, niet ouder dan acht jaar, met een brilletje om zijn hoofdje geklemd, de hofdames strak in het korset geregen en met perfecte pijpenkrullen langs hun hoofd bungelend.
We waanden ons helemaal in de negentiende eeuw, maar toen we naar buiten liepen schudde de hagel ons wakker en waren we meteen weer in het heden. Inmiddels was het kwart voor twee en vertrokken we in gezelschap van twee koetsen, zeven lichtelijk gespannen paarden, zes grenadiers, de hofdames, Napoleon, onze eigen crew en heel veel Twentse paparazzi naar het centrum van Ootmarsum. Hier begon om 14.00 uur, onder leiding van Marga Bult, de aftrap van de reis.
De hele Napoleon-1812 crew werd op het podium geroepen en voorgesteld. De koetsiers: Hein Heun, Harry Mulder, Gerrit Haakmeester en Sjoerd-Jan Bremer; de bestuurder van de trailer: Bennie Heun; historicus en Napoleonkenner: Joost van Hövel tot Westenvlier; stichting Gichon; Erik Jager; journalisten: dat zijn wij, Lieke Zweers en Marielle Vermeer. Daarnaast werd er nog een aantal mensen in het zonnetje gezet, vanwege hun inzet. Uit het niets werd Ootmarsum opgeschrikt door een knal van drie musketten. Het startschot was gelost!
Wij, Joost, Erik, Lieke en Marielle, pakten de auto in en waren klaar om te gaan. Onze reis was begonnen. De rest van de crew sluit zich midden deze week aan in Litouwen. Vandaag hebben we al 1000 km afgelegd, onder het genot van muziek van onder andere Queen en U2. Toen we in Duitsland aankwamen zijn we meteen de snelweg afgescheurd naar het eerste benzine station gereden om bradwürst mit pommes te bestellen. De magnetron had zijn werk goed gedaan, het smaakte heerlijk!
Inmiddels zijn we ook de Poolse grens gepasseerd. Klokslag twaalf uur kwamen we aan bij een ‘gezellig’ Pools snelweghotel. Na een lange zware dag, konden we eindelijk onze ogen sluiten.