Toen ze 3 jaar geleden in verwachting raakte van dochter Hannah, was het logisch geweest dat Marleen Veldhuis haar zwemcarrière had beëindigd en zich ging richten op haar familie. Maar de zwemster was vastbesloten om na de bevalling terug te keren op het hoogste niveau. In haar erelijst zat een lacune die per se moest worden opgevuld.
Tweemaal eerder stond de Twentse op een individueel nummer in een olympische finale, maar beide keren zwom ze allerminst de perfecte race en greep ze naast een medaille. De gouden plak met het estafetteam (Peking
2008) was geweldig, maar ze had al die jaren toch vooral getraind om ook in haar eentje op het olympisch podium te staan. Zaterdagavond, tijdens de allerlaatste race van haar loopbaan, kwam de droom van Veldhuis uit.
Terwijl naast haar teamgenote Ranomi Kromowidjojo op de 50 meter vrije slag naar het goud spurtte, tikte Veldhuis als derde aan. "Deze bronzen plak heeft voor mij een gouden randje", sprak ze dolgelukkig. "Alles komt samen. Ik heb hier zo hard voor getraind op de start, finish, de techniek. Als je 't dan op je derde Spelen kan afsluiten met deze medaille, dan is dat fantastisch."
Alhoewel Veldhuis in die eindstrijd haar laatste slagen maakte, was de immer nuchtere zwemster nauwelijks bezig met haar afscheid. "Je denkt er wel even aan. Maar ja, 2 jaar geleden wist ik ook al dat dit mijn laatste race zou zijn", zei ze. "Mijn voorbereiding is zo gestandaardiseerd, dat ik gewoon de dingen heb gedaan zoals altijd. Ik dacht niet: ik moet nu iets anders doen omdat het mijn laatste slagen zijn."
Dat ze tijdens de presentatie van de zwemsters niet eens haar hand opstak toen de naam Veldhuis door het Aquatics Centre schalde, had dan ook een andere reden: "Die badmuts zit op mijn oren, dus ik wist niet wanneer mijn naam werd omgeroepen. Dus ik dacht: ik loop maar gewoon door", sprak ze lachend.
En zo werd een hectisch bestaan als topsportende moeder met brons afgesloten. Een gecombineerde baan die alleen maar mogelijk was dankzij een strakke organisatie. Het gezin werd aangevuld met een au pair en tijdens trainingskampen kwamen geregeld Hannah en Marleens moeder of schoonmoeder mee. "De hele familie heeft ervoor gezorgd dat ik dit kon doen."
En die hele familie keek zaterdagavond toe hoe 'Ma Veldhuis' het dan toch flikte. In haar derde individuele finale, in haar laatste race, pakte ze alsnog die felbegeerde plak. "Het is gewoon goed. Mooi. Klaar."
Foto: TC/Tubantia