nieuws

Woensdag 21 juli: een zware bevalling

Met de kleine tenen flink ingetaped ging ik vanmorgen om vier uur weer vrolijk van start. Het was weer erg warm onderweg, maar ik was gelukkig nog op tijd voor de bus van 14.00 uur. En na wat uurtjes slapen stond Dorien ineens aan de hotelkamer te kloppen. Gezellig hoor!! We hebben gezellig samen gegeten en ze heeft gelijk de vuile was meegenomen.
De eerste uren gingen meer dan prima. Ik wist van vorig jaar nog dat je echt eindeloos lang door Nijmegen zelf loopt, voordat je de gemeentegrens eindelijk achter je hebt gelaten. En op een gegeven moment krijg je dan weer te maken met zo'n eindeloos lange Gelderse dijk. Deze keer moesten we om Niftrik heen lopen en ik moet eerlijk zeggen: als je dan weer zo'n beetje parallel aan de heenweg weer terugloopt en je ziet aan de rechterkant dat honderden en misschien wel duizenden mensen die hele lus nog moeten maken, dat het me wel gelukkig prees. Ik was in ieder geval niet de laatste. Na een tijdje kwamen de routes van de 30 en de 40 kilometer er weer bij en ontstond vanzelf dus wat minder ruimte om echt je eigen tempo te lopen. Maar door dorpen als Wijchen en Beuningen was dat sowieso moeilijk, want daar keek je echt je ogen uit. Echt iedereen zat weer langs de kant en moedigde de lopers aan. Prachtig is dat! 
Onderweg trof ik ineens een grote groep mensen uit Langeveen. Volgens mij van een carnavalsvereniging, want ze hadden een grote bus en een heel dweilorkest bij zich. Ik heb daar nog even staan praten en uiteraard een foto gemaakt. Met Anne Bakker uit Enschede heb ik een gesprekje opgenomen, omdat ze enorm opviel met een groot vaandel met daarop het Twentse Ros op haar rugzak. Uiteraard zijn gesprek en foto's hier terug te vinden. In de bus terug naar het hotel heb ik nog gesproken met de 11-jarige Joyce uit Amersfoort die samen met haar moeder als een van de jongste deelnemers voor het eerst meeloopt. Het gesprek is terug te horen op de pagina met het dagoverzicht (14.15 uur), de foto is hier bijgevoegd.
De laatste tien kilometer kreeg ik steeds meer last van de voeten en had ik het gevoel dat niet alleen de kleine tenen een blaar hadden, maar dat beide voeten een grote blaar waren. Vanavond weer even bij de blarenmevrouw van gisteren langs geweest en die heeft drie nieuwe blaren doorgeprikt en vakkundig afgeplakt. De blaar die ik gisteren aan mijn linkervoet had, heb ik vandaag helemaal stukgelopen. De kans dat die morgen zeer tot erg zeer gaat doen is tachtig procent. Lekker vooruitzicht. Maar ja, ik hou me maar vast aan de kans van twintig procent dat het meevalt. Tot morgen!!

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.