Frank Oude Geerdink: Ik blijf strijdbaar

Hij schudt meewarig z'n hoofd: "Tsjongejonge…wat een bende." Het zonlicht dringt fel door in de woonkeuken van Albergenaar Frank Oude Geerdink. Hij neemt een slok van z'n koffie. Ondanks beloftes van de kerkleiding, nu zo'n half jaar geleden, wachten hij en vijf andere voormalige slachtoffers van een vroegere pastoor, op genoegdoening.

Oude Geerdink: "Ik hoor het Kardinaal Eijk nog zeggen in september vorig jaar tijdens een persoonlijk onderhoud in een lokale horecagelegenheid: Jullie worden snel schadeloos gesteld." Inmiddels zijn zeven maanden verstreken en is er veel correspondentie over en weer. Maar er is nog geen geld.

"Ik blijf strijdbaar"

Persoonlijk gaat het de laatste tijd ook al wat minder met Oude Geerdink. Een faillissement hakt er in. Ook is het robuuste lijf verlost van enkele overtollige kilo’s. "Dat krijg je van al dat gedonder. Maar ik blijf strijdbaar."

Het verzet tegen onrecht is volgens hem ontstaan in de tijd dat hij misdienaar was en moest voldoen aan de grillen van 'meneer pastoor'. Dat was eind jaren zeventig, begin jaren tachtig. Hij hoefde er thuis niet over te praten, hij zou toch niet worden geloofd. Veel later blijkt dat 'meneer pastoor' het niet alleen op hem heeft gemunt.

Er gebeurt niets

Het gedrag van de pastoor is dan al in kleine kring bekend. Zeker als z'n huishoudster, zuster Majella, het bisdom via een brief inlicht over de escapades. Zij betrapt de pastoor op heterdaad als hij zich in de sacristie vergrijpt aan een misdienaar. Het is niet Frank Oude Geerdink.

Er gebeurt niets. Sterker nog: de gemeenschap in Albergen draagt de pastoor op handen en biedt hem een groot feest ter ere van z'n 25-jarig jubileum als priester. Slechts enkele lokale kerkbestuurders moeten hebben geweten dat een aantal jongens met een trauma rondlopen, sinds het misbruik.

Pas in 2010 komt er aandacht

Wellicht dat achter de schermen door het kerkbestuur is gesproken met de pastoor. Hij meldt zich ziek, keert een jaar later terug, maar sterft op 56-jarige leeftijd aan een hartstilstand. De pastoor neemt het geheim mee in het graf. Er wordt niet meer over gepraat. Het is immers een schande.

Pas in 2010 komt ook in Albergen de geest uit de fles. Het seksueel misbruik door Geestelijken wordt breed uitgemeten in de publiciteit en de zaak Albergen wordt uit de doeken gedaan in het boek 'Vrome Zondaars' van NRC-journalist Joep Dohmen.

Slachtoffers melden zich

Oude Geerdink vertelt zijn verhaal. Als eerste bij collega Jan Medendorp. Het wordt de kalende zakenman niet in dank afgenomen. Hij verliest - naar eigen zeggen - klandizie. Albergen vindt dat hij het verleden had moet laten rusten, maar Oude Geerdink kan dat niet. Achter de schermen melden zich andere slachtoffers bij hem.

Oude Geerdink zoekt Kardinaal Eijk zelfs op als hij in Hengelo aanwezig is in de Lambertus-parochie. TV-camera's registreren een uitnodiging van de Albergenaar aan de kerkleider om z'n excuus te maken. Eijk mompelt wat, maar een keiharde toezegging volgt (nog) niet.

Nog niets uitgekeerd

Ondertussen is er een vernietigend onderzoeksrapport: Slachtoffers van seksueel misbruik in de Katholieke Kerk dienen schadeloos te worden gesteld, zo ook de jongens uit Albergen. Oude Geerdink wil meer. Hij wil dat Eijk naar Albergen komt om z'n excuus te maken. Dat gebeurt medio september. Bij die gelegenheid zou Eijk ook hebben gezegd dat de slachtoffers snel geld zullen zien.

Oude Geerdink schudt weer eens z’n hoofd. Het is medio april 2013. Voor hem een stapel mails. Correspondentie met het bisdom in Utrecht. Nog steeds is niet uitgekeerd. De jongens, én met name Oude Geerdink, zijn woedend. "Zo zie je maar hoe onbetrouwbaar de Katholieke Kerk blijft als instituut."

Deel dit artikel:

Reageren