Jaap Even

Ik nam een verstandig besluit: 50 wordt 40

Het kon nog tot aanstaande donderdag, dus was het gisteren snel geregeld: de vier keer 50 kilometer is veranderd in vier keer 40 kilometer.
Ik kwam tot die beslissing na een verkwikkende douche ter afsluiting van een wandeling van tegen de 30 kilometer. Ik heb de afgelopen jaren in Nijmegen steeds 50 kilometer per dag gelopen. De eerste drie jaar omdat het leeftijdstechnisch moest, vorig jaar omdat het me goed was bevallen. En omdat ik ervan uitging dat je een stuk later binnen komt als je 40 loopt (je start immers 1 of 2 uur later). Maar dat laatste is natuurlijk helemaal niet zo. Je start weliswaar later, maar je hoeft ook 10 kilometer minder te lopen. En de massaliteit die ik vreesde moet ik dan maar voor lief nemen.
Maar gisteren dus de laatste training. Ik vertrok rond 9.00 uur, nadat ik eerst natuurlijk verse broodjes had gehaald in Borne. Via Fleringen naar Ootmarsum en vervolgens door Denekamp en weer naar Oldenzaal. 's Ochtends ging het uitstekend, maar de problemen begonnen ergens bij Tilligte. Aan de kerkklok zag ik dat het half één was. Ik heb nog water ververst bij een café en aan de rand van het dorp nog even lekker gezeten, maar het werd steeds warmer. Ik ging er vanuit dat ik lekker in de schaduw zou lopen, want ik wist dat er op de weg tussen Tilligte en Denekamp veel bomen staan. maar dat viel dus tegen. De zon 'kwam van rechts' en dus was er van al die bomen schaduw op de rijweg, maar niet op het fietspad.
Het heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik bij de kaarsenmakerij bij Beuningen een verfrissing heb genuttigd op het terras. Normaal doe ik dat nooit omdat ik zelf mijn natje en droogje altijd meeneem en vind dat het teveel tijd kost, maar deze keer moest het toch maar gebeuren. Na een minuut of 20 liep ik verder; nog een kilometer of zes op de parallelweg. Op een gegeven moment begon het verkeer, dat dezelfde kant op reed, langzamer te rijden. Ik had geen idee waarom, want ik zag voor me niks dat daarvoor aanleiding was. Tot ineens iemand vanuit een auto riep: ,,Pas op, een kalfje''. Bleek er een stierkalf als een dolle over de parallelweg te rennen. Een stuk verderop slaagden twee fietsers erin het arme dier klem te rijden en vervolgens naar een aanpalend weiland te leiden. Wat er vervolgens mee is gebeurd is mij onbekend.
Maar ook langs die weg was zo goed als geen schaduw te vinden en ik begon er een beetje genoeg van te krijgen. Net op het moment dat ik Dorien belde met de vraag me toch maar op te halen, kwam me een auto tegemoet rijden. Bleek het Benno Oude Veldhuis te zijn. De man met wie ik op 21 april, de dag dat ik die hartaanval kreeg, de eerste uren samen had gelopen. Hij had de Peerkestocht in Denekamp net gelopen en was onderweg naar huis. Toen hij me zag lopen wilde hij toch wel graag even weten hoe het met me ging. Ontzettend attent en leuk! En helemaal leuk was het dat hij wel een stukje om wilde rijden om mij voor de deur af te zetten. Vanaf deze plek alsnog veel dank Benno! En wellicht tot in Nijmegen.
Een week te gaan dus nog. En het wordt dus hoe dan ook een nieuwe ervaring nu ik de 40 kilometer ga lopen. Dat betekent dus in ieder geval wat meer gezelligheid tijdens het ontbijt. De afgelopen jaren was het steeds een man of vier, vijf hooguit, in zo'n enorme eetzaal. Het aantal deelnemers aan de 40 kilometer is aanzienlijk groter en dat zal dus in de vroege ochtend te merken zijn. Verder hoop ik dat het allemaal goed gaat. Meer kan ik er niet van maken. Zo nog even mevrouw Mudde in Delden bellen met de vraag of ik deze week nog terecht kan voor het laatste voetenwerk en dan maandagochtend naar Nijmegen. Ik heb er weer zin in en hoop natuurlijk weer veel mensen uit Overijssel tegen te komen.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.