Pieter biedt vluchtelingen in Griekenland een helpende hand: “Je hoort de meest verschrikkelijke verhalen”

“Soms kan je niet meer bieden dan een luisterend oor”, vertelt Pieter Waardenburg uit Ommen wanneer hij terugdenkt aan zijn ontmoetingen met vluchtelingen op het Griekse eiland Chios en in Athene. Afgelopen zomer werkten Pieter en zijn vrouw Geertje met een internationale groep van vrijwilligers onder de bloedhete Griekse zon voor Christian Refugee Relief. De vrijwilligersorganisatie biedt vluchtelingen binnen en buiten de Griekse vluchtelingenkampen hulp.

In 2015 probeerden honderdduizenden vluchtelingen Europa te bereiken. Op gammele bootjes kwamen ze aan op de stranden van de Griekse eilanden. Op het hoogtepunt van de Europese vluchtelingencrisis stond oud-huisarts Pieter ‘met stethoscoop en een koffer medicijnen’ al met zijn voeten in het zand om de net aangekomen vluchtelingen van medische hulp te voorzien.

Adrenaline

“Er vielen ontzettend veel mensen flauw. Op zo’n bootje zitten ze vol met adrenaline en wanneer ze dan eindelijk het vaste land bereiken, dan doet dat natuurlijk iets met ze. Ook veel zwangere vrouwen kwamen in paniek naar me toe, omdat ze geen beweging in hun buik meer voelden. Ik luisterde even met m’n stethoscoop en wanneer je ze vertelde dat het goed klonk, waren ze ontzettend emotioneel.”

Schimmel en kakkerlakken

Pieter reisde samen met zijn vrouw deze zomer opnieuw af naar Griekenland. “Waar er in 2015 op de stranden van Lesbos duizenden vluchtelingen per dag langs ons heen liepen, waren er nu maar zo’n zeshonderd op het eiland. Wat we bij aankomst nog niet wisten, was dat de Griekse regering had besloten om de vluchtelingen naar het vaste land te brengen. We hadden zo’n grote vrijwilligersgroep, dat er te weinig werk was voor ons allemaal. Daarom hebben we besloten om naar Athene af te reizen, waar we ons veel nuttiger konden maken .”

Pieter en Geertje kookten maaltijden voor vluchtelingen (Foto: Pieter Waardenburg)
Pieter en Geertje kookten maaltijden voor vluchtelingen (Foto: Pieter Waardenburg)

De oud-huisarts heeft in de Griekse hoofdstad vooral humanitaire hulp geboden. “Dus dan praat je over koken, het sorteren van kleding en het uitdelen van andere noodzakelijke levensmiddelen. Op het eiland Chios hebben we nog een huisje opgeknapt waar kwetsbare gezinnen opgevangen kunnen worden. Toen we daar binnenkwamen zat het helemaal onder de schimmel en was het een verzamelplek voor kakkerlakken. Dat was een hele klus om op te knappen. “

Luisterend oor

“Je hebt vaak zo weinig te bieden in de ellende, maar je kan natuurlijk nog wel een luisterend oor bieden”, vertelt Pieter terwijl in zijn geheugen graaft naar verhalen die hem het meeste zijn bijgebleven. “Die mensen hebben de meest verschrikkelijke dingen meegemaakt: van de knuppelende grenspolitie tot agressieve mensensmokkelaars. Het zijn enorm aangrijpende verhalen.”

“Je hebt vaak zo weinig te bieden in de ellende, maar je kan natuurlijk nog wel een luisterend oor bieden”
Pieter

“Op Lesbos kwam eens een jongen die door zijn broer onze medische tent werd binnengedragen. Hij kon niet lopen. Bij het uitkleden zagen we dat hij hele grote wonden op zijn been en rug had. Die had hij blijkbaar opgelopen door rondvliegende bomscherven. Alles was ontstoken en als dat onbehandeld zou blijven, wist ik zeker dat hij het niet had overleefd. Toch wilde hij niet naar het ziekenhuis. Hij wilde samen met zijn broer -koste wat kost- naar Duitsland. Ik weet niet of ze dat gehaald hebben.”

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.
Meer over dit onderwerp:
OMMEN VECHTDAL
Deel dit artikel: