Geluk in Beweging | Jessica moest na ongeluk jaren revalideren "Ik wilde weer voor mijn zoontje kunnen zorgen"

Door een tragisch ongeluk liep Jessica Kleve uit Haaksbergen een dwarslaesie op. Ze was toen net moeder geworden van een zoon. Een intensief revalidatietraject volgde, waarin ze onder meer de zorg voor haar zoontje als doel stelde. Deze week doet ze mee aan de Challenge Geluk in Beweging van Rob Harmeling. Jessica wil met haar deelname aandacht vragen voor de naasten van de revalidanten. Want niet alleen Jessica zelf, maar ook haar familie moest leren omgaan met de nieuwe situatie met beperkingen.

Behendig stuurt Jessica haar rolstoel door de gangen van revalidatiecentrum Roessingh in Enschede: "Het zijn mijn benen geworden, mijn snelle benen zeg ik wel eens". Het is jaren geleden dat Jessica hier intern revalideerde, maar ze komt hier nog regelmatig voor controles en ook om te sporten met haar team de Roessingh riders.

In de ergotherapie-ruimte laat ze zien waar ze zoal mee moest oefenen: "Zoiets simpels als een knikker met je vingers oppakken, dat kon ik niet meer. Ik heb dat uren en uren moeten oefenen, vaak met tranen in mijn ogen. Oefenen, oefenen, oefenen. Ik dacht wel eens dat er geen eind aan kwam." Maar het vele trainen hielp, Jessica is weer volledig zelfstandig geworden.

Jessica met haar zoontje (Foto: eigen foto Jessica)
Jessica met haar zoontje (Foto: eigen foto Jessica)

"Ik kon echt niks toen ik hier binnenkwam, ik lag lichamelijk en ook psychisch helemaal in de kreukels", herinnert Jessica zich, "maar ik wilde in elk geval als ik thuiskwam weer zelf voor mijn zoontje kunnen zorgen. Gewoon een luier kunnen verschonen, een rompertje aantrekken, dat soort dingen. En net zo belangrijk, voor mezelf zorgen. Eten, douchen of aankleden zonder hulp, dat wilde ik zo snel mogelijk weer kunnen."

Ik heb uren en uren moeten oefenen, vaak met tranen in mijn ogen
Jessica Kleve over haar revalidatieperiode

Stappen zetten

In het revalidatiecentrum kreeg Jessica de boodschap dat lopen er niet meer in zat. Maar daar nam ze geen genoegen mee: "Ik voelde dat ik nog wel kon staan, en ik wilde het in elk geval proberen. Ik ben toen huilend zelf naast mijn bed gaan staan, met een verpleegkundige, zo van: zie je nou wel, ik kan het echt! Vanaf dat moment kreeg ik ook looptraining erbij, en met kleine stapjes is het gelukt Het kost veel energie maar ik kan weer kleine stukjes lopen."

Bram van Gemeren was negen jaar geleden ook de fysiotherapeut van Jessica, en nu ziet ze hem nog geregeld. Samen oefenen ze het lopen: "Keurig, mooie paslengte heb je. En goed rechtop, dat ziet er heel mooi uit" Bram is onder de indruk van Jessica's vorderingen: "Je ziet dat ze er nog elke dag mee bezig is. Na de revalidatie moet je echt goed in beweging blijven anders zie j dat mensen toch weer achteruit gaan, maar Jessica loopt nu beter dan toen ze hier wegging."

"Daarna begint het pas"

De opname bij het Roessingh duurde uiteindelijk acht maanden. Daarna kwam Jessica thuis: "Maar dan begint het pas. In het Roessingh is alles aangepast, is het veilig. Maar thuis loop je tegen van alles aan, de keuken en douche waren niet aangepast, er was nog geen traplift. En ook voor je partner en familie is het allemaal enorm wennen, die hebben ook ineens met een vrouw of dochter in een rolstoel te maken, ook zij hebben hun verdriet."

Met die boodschap doet Jessica mee aan de Geluk in Beweging Tour, samen met de Roessingh Riders : "ik ben niet de enige die een dwarslaesie heeft gekregen. Ik hoop dat daar wat meer begrip voor komt, als je het niet zelf hebt meegemaakt, weet je niet hoe groot de impact van zoiets is. "

Jessica in training met Rob Harmeling (Foto: eigen foto Jessica)
Jessica in training met Rob Harmeling (Foto: eigen foto Jessica)

Geluk in Beweging

Ook Jessica ondervond hoe belangrijk het is om lekker te bewegen. Ze ontdekte de handbike, en die is haar grote vriend geworden.: "Ik doe echt alles met mijn handbike, de boodschappen, mijn zoon naar school brengen, naar mijn werk. Behalve als het regent, ik heb een hekel aan in de regen fietsen."

Jessica heeft een koppelbike waarmee ze met één klik haar rolstoel omtovert in een handbike, en een sportievere lighandbike waarmee ze ook tochten maakt met de Roessingh Riders: "Ik ga er vaak mee de natuur in, lekker de kop leegmaken. Dat is heel ontspannend voor mij. Het is anders dan gewoon fietsen, maar ook echt wel mooi."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.
Meer over dit onderwerp:
GELUK IN BEWEGING
Deel dit artikel: