Trainen achter tralies: hoe asielhonden een tweede kans krijgen dankzij gevangenen

Ze weten allebei hoe het is om vast te zitten; de gedetineerden van de Penitentiaire inrichting in Almelo en getraumatiseerde asielhonden van de Stichting Dutch Cell Dogs. Om de honden te resocialiseren, worden ze één op één getraind door gevangenen. Een win-winsituatie, want ook de gedetineerden leren ervan.

Dennis (gefingeerde naam), die al meer dan een jaar vastzit voor een geweldsdelict, zegt daarover; "Het is een stuk afleiding, een andere invulling van de dag en je bouwt een band op met de hond, dat is fijn het maakt het verblijf hier in de gevangenis een stukje aangenamer."

"Ze zitten allebei opgesloten en op die manier begrijpen en helpen ze elkaar", zegt Tessa van Heumen van de Stichting Dutch Cell Dogs, die jaarlijks in verschillende gevangenissen in het land met de asielhonden en gedetineerden traint.

Rugtas aan negatieve ervaringen

"We trainen met asielhonden die net als de gedetineerden een rugzak met zich meedragen", zegt Van Heumen. "Angstige honden, die getraumatiseerd of mishandeld zijn. Of misschien ook wel ergens achter gelaten zijn, het is zo gevarieerd dat ze soms niet een rugtas maar een flinke backpack aan negatieve ervaringen met zich meezeulen."

Die honden kunnen alleen herplaatst worden na een intensieve training. "Bij ons krijgen ze de kans om op een positieve manier te leren, vertrouwen op te bouwen, en te leren dat ze veel kunnen waardoor ze zelfvertrouwen opbouwen."

Een intensief en pittig proces van acht weken, waarin de gedetineerden twee keer per week met de honden op het binnenterrein van de gevangenis met de honden aan de slag gaan.

"Asielhond Asko durfde in het begin van de training helemaal niets", zegt Dennis. "Hij was zo angstig dat het zeker twee weken heeft geduurd voordat ik hem een beetje in beweging kreeg, maar het gaat op dit moment goed met 'm."

Win win situatie

De samenwerking geeft ook Dennis positieve energie. "Het is een stuk liefde en vertrouwen wat je kunt geven aan de hond. Want hierbinnen in de gevangenis moet je toch alles alleen doen. En ook door de corona is het intieme gevoel met andere mensen een heel stuk verder van je afgeraakt. Dit is voor mij een fantastische gelegenheid om op een hele goede manier bezig te zijn."

Een win-winsituatie. De training pakt doorgaans positief uit voor zowel de asielhonden als de gedetineerden zelf. Dat ziet ook Jorien, die al negenendertig jaar in de gevangenis in Almelo werkt.

"Je ziet hoe de jongens groeien, hoe ze zelfvertrouwen krijgen dat ze iets over kunnen brengen op de honden. Ik merk ook dat ze als groep op de afdeling meer en beter met elkaar omgaan. Eerder zaten ze vooral alleen op cel, ze praten meer met elkaar en dat schept een band. Ze worden socialer."

Dat de klik tussen de asielhonden en de gedetineerden zo goed uitpakt, komt volgens Tessa van Heumen doordat beide deelnemers aan de cursus weten wat het is om gevangen te zitten. "Iemand zit opgesloten en de hond in het asiel ook. Ze snappen allebei dat dat een stressvolle situatie is. En dat weet je pas als je er bent geweest, dat schept een band. Op die manier helpen ze elkaar."

"Hier binnen in de gevangenis moet je alles alleen doen. Het trainen met de asielhond gaf liefde en vertrouwen, heel fijn."
Gedetineerde Dennis

Lastig afscheid

Dit is de laatste week dat de honden in Almelo trainen. Dat betekent dat de gedetineerden afscheid moeten nemen van hun asielhond met wie ze de afgelopen weken een goede vertrouwensband hebben opgebouwd. Daarbij vloeien dikwijls ook de nodige tranen.

"Absoluut, daar zijn we eigenlijk de hele sessie al mee bezig", zegt penitentiair werker Jorien, "Je ziet soms ook dat de gedetineerde de hond wil houden. Ze vragen dan; 'Mag ik hem houden en adopteren als ik straks vrij kom, of is het mogelijk dat de hond zolang bij een familielid blijft? Ja, dat komt voor."

Liefde en vertrouwen

Voor Dennis is dat voorlopig geen optie. Hij moet nog een tijdje in de gevangenis verblijven. Ook voor hem is het afscheid lastig, maar hij hoopt dat Asko een mooie toekomst bij een nieuw baasje krijgt. "Ik hoop voor hem dat hij een fijne nieuwe plek krijgt bij mensen die net zoveel geduld en vertrouwen in hem hebben als ik."

"Dat is ons doel, daar doen we het natuurlijk voor", zegt Tessa van Heumen van Dutch Cell Dogs. De kans dat de honden een nieuwe plek vinden is groot. "We doen dit werk nu elf jaar en we hebben in de periode al meer dan duizend honden getraind. Het percentage honden dat na de training een nieuwe plek heeft gevonden is maar liefst 97 procent. Een mooi resultaat."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.
Meer over dit onderwerp:
ALMELO HOND
Deel dit artikel: