Het team van wijkverpleegkundige Lisette is zo druk, er kan geen cliënt meer bij

Patiënten die nu in het ziekenhuis liggen, kunnen voor vervolgzorg nauwelijks nog terecht in een verzorgings- of verpleeghuis. Ook thuiszorgorganisaties hebben onvoldoende capaciteit om te voldoen aan de stijgende vraag. Wijkverpleegkundige Lisette van Aarsen van Zorggroep Manna vertelt dat ze mensen die door het ziekenhuis naar haar zijn doorverwezen heel vaak moet afwijzen. "Dat is echt vreselijk, want deze mensen hebben wel zorg nodig thuis."

Door: Gerben Oost

In een interview eerder vandaag met RTV Oost vertelde Heidi Pot namens de Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg (VVT) in Twente dat er op meerdere plekken in de provincie Overijssel cliëntenstops zijn ingesteld.

Heel herkenbaar, reageert wijkverpleegkundige Lisette. Samen met een collega geeft ze sturing aan een zeskoppig team van wijkverplegers in Enschede-Zuid. "Wij moeten ook mensen afwijzen. De zorg komt dan terecht op de schouders van mantelzorgers. Dat zorgt voor schrijnende situaties, zoals dat van een echtpaar op leeftijd. Beide zijn in de tachtig. De man moet zijn vrouw onder meer helpen bij het aankleden, omdat wij het personeel er niet voor hebben."

Geen doorstroom naar verpleeghuizen

Een groeiend aantal patiënten moet het na een ziekenhuisopname dus doen zonder professionele verzorging thuis. Volgens Lisette van Aarsen heeft dat een aantal oorzaken. "Wij hebben te maken met een personeelstekort én onze cliënten stromen niet uit naar verpleeghuizen omdat deze vol zitten. Zelfs voor mensen die met spoed naar een verpleeghuis moeten is geen plek. Die mensen blijven wij thuis verzorgen en dat kost ons heel veel tijd."

Op de website van Zorggroep Manna staat een groot aantal vacatures. De organisaties zoekt meer dan twintig zorgmedewerkers en Manna is een relatief kleine thuiszorgorganisatie. "We komen ook mensen tekort door ziekte onder collega’s en door collega's die zich moeten laten testen. Door de drukte bij de teststraten moeten zij lang wachten. Tot die tijd zitten ze in quarantaine", legt Van Aarsen uit.

De uitval van collega's leidt tot gaten in de roosters. "Gisteren had ik eigenlijk een dag vrij, maar door ziekte van een collega ben ik toch gaan werken. Dat was mijn enige vrije dag deze week. Wat moet ik anders, ik kan onze cliënten toch niet zonder zorg thuis laten zitten."

Als het virus van de wijkverpleging je te pakken heeft, dan wil je niet meer weg
Lisette van Aarsen, wijkverpleegkundige

Ziekenhuizen

Bijna dagelijks verschijnen er in de media berichten over de enorme druk waarmee zorgmedewerkers in ziekenhuizen te maken hebben. Lisette hoort en ziet de berichten ook. "Ik heb vriendinnen die in het ziekenhuis werken en ik heb er zelf stage gelopen. Ik weet dat ze daar druk zijn. Maar dat zijn wij ook. Wij lopen ook al twee jaar lang op onze tenen. Ook wij zijn moe en willen af en toe een dag vrij. Heel vaak kan dat gewoon niet."

De oplossing voor het tekort aan goed geschoolde zorgmedewerkers is natuurlijk vers bloed. Intensivist Bert Beishuizen van ziekenhuis MST zei gisteren op Radio Oost dat zijn ziekenhuis als een "dolle aan het opleiden is" en dat dit het ziekenhuis goed afgaat.

Suf imago is onterecht

Wijkverpleegkundige Lisette van Aarsen snapt dit wel. "Veel verpleegkundigen willen het liefst in een ziekenhuis werken. De wijkverpleging heeft een suf imago. Alsof het geven van medicatie en het aantrekken van steunkousen het enige is wat wij doen. Dat beeld is onterecht. Ons werk is veel meer dan dat. Als wijkverpleegkundige ben je behalve het verlenen van zorg aan een cliënt ook met diens welzijn bezig. Wij kunnen vaak heel veel voor de mensen betekenen."

Terwijl ze vertelt over haar werk, komt ze tot de conclusie dat ze een hartstikke leuke baan heeft. "Ik zeg altijd: 'Als het virus van de wijkverpleging je te pakken heeft, dan wil je niet meer weg.' Ik vind het jammer dat maar zo weinig mensen weten hoe leuk ons werk is. Wij zijn een grote speler in de gehele zorgketen. Iedereen die ouder wordt, krijgt uiteindelijk met ons te maken. Dan vind ik het jammer dat wij niet worden gezien."

"Och meisje, ga maar snel door"

Haar werk is de afgelopen twee jaar wel veranderd door de pandemie en de hoge werkdruk die daarmee gaat gepaard. "Ik heb helaas veel minder tijd voor mensen. Mijn cliënten voelen dat ook aan. 'Och meisje, ga maar snel door, je hebt het hartstikke druk', zeggen ze dan." En vóór corona kwam ze geregeld over de vloer bij mensen die (nog) geen verzorging nodig hadden, maar met de juiste hulpmiddelen in staat waren om langer thuis te wonen. "Aan deze bezoekjes komen we niet meer toe."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.
Meer over dit onderwerp:
ENSCHEDE CORONAMAATREGELEN CORONAVIRUS
Deel dit artikel: