Nieuws

Deventer veteraan over veteranendag: "Ik was er jaren eigenlijk nooit zo mee bezig"

Bert bij het wachthokje op veteranendag, zeven jaar geleden
Bert bij het wachthokje op veteranendag, zeven jaar geleden © Bert Kleine Schaars
Simpel gezien heeft het huwelijk van zijn nicht hem de ogen doen openen. Eerst had Bert Kleine Schaars, veteraan uit Deventer, niks met veteranendag. Maar toen zijn nicht zeven jaar terug in Delft in het huwelijk trad en de volgende dag veteranendag in Den Haag op het programma stond, is hij daar toch eens gaan kijken. De rest is geschiedenis.
Kleine Schaars diende begin jaren tachtig in Libanon. Een missie die er volgens hem door de Nederlandse regering doorgedrukt werd. "Nederland moest aan die missie meedoen. Dat kan je overal teruglezen. Er werd niet voor niets veel geoefend en dus moest dat ook maar eens in de praktijk gebracht worden. We hadden geen idee waar we in terecht kwamen", vertelt Kleine Schaars aan de vooravond van veteranendag.
In Nederland wordt morgen weer stilgestaan bij veteranendag. Een nationaal evenement waar heel Nederland haar meer dan 100.000 veteranen bedankt die zijn ingezet in dienst van de vrede, nu en in het verleden. Meer informatie op veteranendag.nl .

'Geen aandacht'

Vijf jaar geleden schreef hij een boek over zijn bevindingen van toen. "Bij terugkomst was er in Nederland geen aandacht voor ons verhaal, ik denk door de tijdgeest van toen. Je was vies als je in het leger zat of had gezeten, het was de tijd van de grote demonstraties tegen kernwapens en zo."
Hij herinnert zich de dag dat zijn groep wegging uit Libanon nog goed. "We werden op het vliegveld in Beiroet toegesproken door de bataljonscommandant. Het was erg warm, weet ik nog. De nieuwe lichting was net gearriveerd en marcheerde voor ons langs. Wij gingen dat vliegtuig in en werden later op een steenkoud Schiphol toegesproken en bedankt voor de moeite. Daarna konden we gaan en heb ik nooit meer iets gehoord. Er was nul nazorg."
Daarna konden we gaan en heb ik nooit meer iets gehoord. Er was nul nazorg
Bert Kleine Schaars
Kleine Schaars liet het achter zich. Ook de veteranendag was niet iets waar hij aandacht aan besteedde. Tot zeven jaar geleden dus. "Ik was er jaren eigenlijk nooit zo mee bezig. Maar ach, Den Haag was om de hoek bij Delft, waar die trouwerij was. We zijn in Delft blijven slapen en de volgende dag toch eens gaan kijken bij de veteranendag. Mijn vrouw heeft onder meer een foto gemaakt bij het wachtkotje, dat ze op het Malieveld hadden neergezet. Net als destijds in Libanon. Die foto is op Facebook gezet en dat heeft alles aan het rollen gebracht."

'Emotionele roller coaster'

De Deventer veteraan kreeg heel veel reacties van mensen met wie hij samen in Libanon had gediend en met wie hij in de meeste gevallen nadien nooit meer contact had gehad. "Het is vanaf toen heel erg gaan leven. Het werd eigenlijk een emotionele roller coaster, in positieve zin dan."
Een paar jaar later schreef hij zijn boek en kwam hij via de toenmalige minister van Defensie Ank Bijleveld in contact met de baas van Transavia. "Die was onder de indruk van het verhaal en zorgde ervoor dat we met veertien man meekonden op een vlucht naar Libanon. Dat was heel mooi. We werden daar ook ontzettend goed ontvangen door de mensen daar."
Het land gaat toch in je hart zitten. Je gaat je er thuis voelen
Bert Kleine Schaars
Sindsdien zijn er vaker reizen naar Libanon geweest. "In oktober gaan we weer met een groep veteranen met aanhang. Een aantal heeft ook een rugzakje in de vorm van het post traumatische stress syndroom. Er is inmiddels ook een stichting opgericht waarmee we allerlei doelen in Libanon steunen. Onder meer na die grote explosie ruim twee jaar geleden in de haven van Beiroet. Er zijn inmiddels allerlei hulpprojecten opgezet. Het land gaat toch in je hart zitten. Je gaat je er thuis voelen"

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.