The Passion: evenement van verbinding

Als het eenmaal Pasen is geweest, hoor je eigenlijk niet meer terug te kijken naar de tijd die er aan voorafgaat: de Stille Week. Ik denk niet dat er veel mensen zullen zijn die zich daar aan zullen storen, dus ik waag het er op. Vorige week werd gedomineerd door The Passion. Het brak op TV weer opnieuw records.

Er zijn mensen die het evenement weghonen als commercieel. De ware bedoeling van Jezus' lijden en sterven zou niet genoeg uit de verf komen. En die bekende Nederlanders, die doen alleen mee om in de belangstelling te staan.

Kriebelig

Ik word daar kriebelig van. Ik denk dat de kerken de handen mogen dichtknijpen bij dit evenement. Het lijdensverhaal en de opstanding, de basis van het christelijk geloof, wordt heel toegankelijk verteld aan een groot publiek. Veel mensen denken bij Pasen alleen maar aan eieren zoeken, het Paasvuur en een bezoek aan de meubelboulevard. Dus de eerste winst is al binnen! De EO en de KRO zijn erin geslaagd een evenement op poten te zetten waar iedereen aan mee kan doen: als TV-kijker, als kruisdrager en als bezoeker.

De Passion in de provincie

En wat mijzelf nog het meest fascineert, is dat op veel plekken in de regio mensen hun eigen Passion gingen organiseren! Compleet met kruis, modern Nederlands repertoire en veel, heel veel vrijwilligers! Met èn zonder binding met kerk of geloof. Zoals in Ommen, waar het slechte weer spelbreker werd en de voorstelling naar binnen moest worden verplaatst. Of in Dedemsvaart. Wat werd daar fantastisch gezongen! In Tubbergen had de Passion een wat traditioneler karakter. En in Vroomshoop genieten ze ook nog steeds na van hun eigen Passion, die werd gehouden tijdens een jeugdkerkdienst. Want kerkelijk of niet, iedereen wordt geraakt door de man die wordt verraden door een kameraad en onschuldig wordt veroordeeld. The Passion werkt verbindend.

Gastvrije kerken
De kerken in de binnenstad van Enschede lieten zich van hun beste kant zien, met als uitschieter de Jacobuskerk. Eenmaal naar binnen gelokt met een kaarsje, kon je ontspannen bij rustgevende muziek. En niemand ging de deur uit zonder een bosje narcissen! Wat een gastvrijheid. En wat een mooie kerk ook! Een plek om te koesteren en om nog eens terug te komen. Passion 2016? Wat mij betreft: volgend jaar in Zwolle of Deventer!

Deel dit artikel:

Reageren