Nieuws

Anne's prentenboek moet jeugd weer Twents loat'n proat'n: 'Het mag niet verloren gaan'

Anne Winkelhuis
Anne Winkelhuis © RTV Oost
Siepel, otto en reuriezer. Misschien beter bekend als ui, kliko en lepel. Volgens Anne Winkelhuis uit Oldenzaal drie voorbeelden van mooie Twentse woorden die stilletjes aan verloren gaan. Want ze worden simpelweg steeds minder gebruikt. Eeuwig zonde, vindt Anne. Daarom maakte ze een prentenboek om de Twentse taal te promoten en behouden. "We moeten er wat trotser op zijn."
Jarenlang was ze juf op basisschool 'n Baoken in Agelo. "Toen ik daar in 1985 kwam werd er nog veel meer Twents gepraat. Als ouders van kinderen op school merkten dat ze Twents tegen me konden praten, dan zorgde dat meteen voor een band. Twents geeft een gevoel van thuiskomen.”

Verloren taal

De Twentse taal verstaan is vaak het probleem niet, maar 'plat proat'n' is voor kinderen weer een heel ander verhaal. "In het Twents kun je mooie dingen nóg mooier zeggen. Ik zou het heel jammer vinden als die mooie Twentse woorden verloren gaan. Dat niemand straks meer weet wat ze betekenen en niemand ze meer gebruikt", aldus Anne.
De leerlingen van basisschool 'n Baoken in Agelo kregen van Anne een lesje Twentse woordenschat:
Door haar boek hoopt Anne dat kinderen weer Twents gaan proat'n: "Jammer als het verloren gaat"
Zo ontstond ‘Twentse proat, doar woj bliej van’. Een boek vol aquareltekeningen, geschilderd door Anne zelf, met daarbij de Twentse benaming. Onder een knalrode stofzuiger staat bijvoorbeeld 'huulbessem'. Blader je een paar bladzijden verder dan kom je een caravan tegen. Oftewel een 'slepkök’n'.
"Friezen zijn heel trots op hun taal, maar bij ons zit dat er niet zo in. Het wordt vaak geassocieerd met lomp of dom. Maar het is gewoon heel mooi. Als ik Twents praat met mensen dan zit er veel meer gevoel in. Het voelt warmer, bekender en dichterbij. Een beetje vanuit het hart."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.