Nieuws

15-jarige scholier werd doodgereden bij Kamperveen: “Ik kan het je niet vergeven”

Op 29 juni vorig jaar ging het helemaal mis op de Kamperstraatweg
Op 29 juni vorig jaar ging het helemaal mis op de Kamperstraatweg © News United / Stefan Verkerk
Met haar twee kinderen op de achterbank rijdt de 33-jarige Roxanne D. uit IJsselmuiden vanuit Harderwijk naar Kampen, als het helemaal misgaat. Op de Kamperstraatweg bij Kamperveen raakt ze van de weg en komt met haar auto op het fietspad terecht. Ze rijdt een 15-jarige scholier aan. Hij overleeft het ongeval niet. D. heeft veel spijt, maar de officier van justitie is onverbiddelijk: "Er moet een duidelijk signaal volgen dat de verkeersregels nageleefd moeten worden."
D. zit vandaag vrijwel de hele rechtszaak huilend in de zaal. Ook het vele publiek, voornamelijk nabestaanden, hebben het zwaar met de behandeling van het dodelijke ongeval op 29 juni van vorig jaar.

'Mijn ogen waren zwaar'

Hoe kon D. met haar auto over de andere weghelft schieten en door de berm en over een hectometerpaaltje gaan, om vervolgens de jongen op het fietspad aan te rijden? D. wordt verweten dat ze de 15-jarige scholier door roekeloosheid heeft aangereden. Hij liep zwaar hersenletsel op en overleed een paar uur na het ongeval.
Direct na het ongeval verklaart D. bij de politie dat ze moe werd en eigenlijk even moest stoppen, maar dat niet deed. Vandaag is haar verklaring anders. "Toen ik dat in het verhoor verklaarde, was ik in shock. Dan vertel je maar iets om een verhaal te kunnen vertellen. Ik weet gewoon echt niet wat het was."
Ik kan het je niet vergeven
Vader slachtoffer
D. vervolgt: "Ik was aan het rijden toen ik mij ineens gek voelde. Toen dacht ik nog: 'wat zijn mijn ogen zwaar'. Een paar tellen later werd het zwart. Ik kan het nog steeds niet bevatten dat ik op de andere weghelft terecht ben gekomen en dus uiteindelijk op het fietspad. Ik kan mij ook niet herinneren dat ik nog tegen een paaltje ben gereden."

Harde klap

Op dat fietspad fietsen twee scholieren. Het slachtoffer aan de kant van de weg, zijn vriend aan de zijkant. Zijn vriend zag alles van dichtbij gebeuren. "Ik keek om en zag de auto op ons afkomen", verklaart hij bij de politie. "Ik dacht dat er nog gas werd gegeven en het volgende moment wordt hij (slachtoffer, red.) aangereden."
Het ongeval gebeurde op 29 juni vorig jaar
Het ongeval gebeurde op 29 juni vorig jaar © News United / Stefan Verkerk
Ook verschillende getuigen verklaren over het ongeval. Een vrouw zag D. met haar auto op normale snelheid rijden, maar het viel haar wel op dat de auto niet recht reed. Ze hield er een raar gevoel aan over. Toen ze vervolgens een harde klap hoorde, fietste ze direct richting het ongeval.

Kinderen op achterbank

Roxanne D. weet alleen nog hoe ze 'wakker' werd na de aanrijding. "Nadat het zwart werd, ervaarde ik een harde klap. En toen was ik er weer. Ik zag dat mijn voorruit kapot was en heb de auto stilgezet. Ik keek achterom en zag een fiets. Maar ik realiseerde toen nog niet wat er gebeurd was."
Een signaal naar de samenleving is nodig
Officier van justitie Nettenbreijers
De kinderen op de achterbank komen ongeschonden uit het ongeval. Maar de situatie van het slachtoffer is ernstig. Hij ligt met een hersentrauma op de grond en hulpdiensten rukken massaal uit.
Waarom nam D. niet de beslissing om even te stoppen? "Ik voelde pas op het laatste moment dat het niet goed ging. Anders was ik echt gestopt. Want ik wil ook mijn eigen kinderen, die op de achterbank zaten, echt niet in gevaar brengen."
D. onderging vele medische onderzoeken na het ongeval. "Daar bleek alleen uit dat ik risico loop op een acute lage bloeddruk", vertelt ze. "Maar of dat die dag het geval was, weet ik niet."

Schuld

Officier van justitie Nettenbreijers gaat niet mee in de verklaring van D. "De verdachte geeft aan dat ze zich niet goed voelde vanaf een T-splitsing. Dan had ze nog zeker twee kilometer te rijden tot de plaats van het ongeval. Ze had dus alle tijd om te stoppen."
Nettenbreijers vindt dat het ongeval dan ook volledig aan D. te verwijten is. "Ze heeft zodanig gereden dat er sprake is van schuld. Ze maakte meerdere verkeersfouten (in slaap vallen, niet rechts houden en op verkeerde weghelft terechtkomen, red.) en is dus strafbaar."

Vergiffenis

De ouders van de overleden jongen namen allebei het woord in de rechtszaal. "We zijn als gezin uit elkaar gevallen door het verlies van onze zoon", zegt de vader. "We zijn uit balans. Onze zoon was jong en positief. Hij was degene die iemand met een mindere dag weer een positieve stemming gaf. Dat is wat nu zo nodig is, maar niet meer kan."
Politieonderzoek na het ongeval
Politieonderzoek na het ongeval © News United / Stefan Verkerk
De biologische moeder van de jongen vergeeft het de verdachte. "Ik heb van God de erkenning en kracht gekregen om te kunnen blijven staan na het verlies van mijn zoon. Hij (God, red.) heeft mij bevestigd dat mijn zoon nu bij de Hemelse Vader is. Daarom vergeef ik je het doodrijden van mijn zoon. Ik wens je Gods nabijheid toe."
Voor de vader geldt dat niet. "Ik weet dat het geen opzet was, maar ik kan het je niet vergeven. Ik ben boos op je. Jouw leven gaat door, maar ons leven staat stil."
D. reageert in haar laatste woord: "Ik kan nooit voelen hoe zij zich nu voelen. Ik kan het als moeder alleen inbeelden. Als je een kind kwijtraakt, is dat het ergste wat je kan overkomen. Dat doet mij zoveel verdriet. Ik hoop dat ze toch nog een mooi leven kunnen krijgen en de herinneringen die ze hebben, kunnen behouden."

Taakstraf

De officier eist een taakstraf van 180 uur en een rijontzegging van een jaar. "Met een straf komt het slachtoffer niet terug. Maar er moet voor de samenleving een duidelijk signaal volgen dat de verkeersregels nageleefd moeten worden. Maar ik neem in mijn eis mee dat de verdachte veel spijt heeft en contact heeft gezocht met de slachtoffers."
De rechtbank in Zwolle doet over twee weken uitspraak.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.