Nieuws

Rouwen om vermoorde dochter Chantal was lang onmogelijk voor Herriët

Herriette de Vries
Herriette de Vries © RTV Oost
Waar december voor de meeste mensen een tijd is van feest en gezelligheid, is het voor Herriët de Vries en haar gezin de afgelopen jaren juist een loodzware periode geworden. De moord op dochter Chantal, op Kerstavond in 2019, heeft voor het gezin een grauwe sluier over de feestdagen gelegd. "Kerst vieren, dat lukt niet. Ik heb het geprobeerd, maar dan denk ik: waar ben je mee bezig? Het is voor ons een dag herdenken."
"Ik merk dat in december mijn energie wel weer naar beneden gaat. In december is haar verjaardag en haar sterfdag", vertelt moeder Herriët. "Iedereen zit in feeststemming, maar voor ons is het geen feest. Dat wordt het nooit weer. Na vier jaar wordt het wel iets anders, maar het warme gevoel komt nooit weer."
De avond van 24 december 2019 werd dochter Chantal, nadat ze in café De Twee Wezen in Hengelo had gewerkt, bij haar auto aangevallen, gewurgd en neergestoken. Ze overlijdt ter plekke. De dader wordt later aangehouden en er volgt een periode van rechtszaken en vechten. Maar tijd voor rouw was er niet voor de familie.
In het programma Rouw op je dak gaat Dorothy Oosting op zoek naar verhalen van Overijsselaars die een dierbare hebben verloren. Hoe rouwen ze, hoe pakken ze het leven weer op, hebben ze daarbij hulp gehad, staan ze nu anders in het leven? Rouw op je dak zie je elke woensdag om 17.30 uur bij RTV Oost en wordt dezelfde dag en op zondag herhaald. De afleveringen zijn terug te kijken op onze website.
"Je kunt niet rouwen want je moet rechtop blijven staan, je hebt een rechtszaak en je wilt vechten. En vechten en rouwen gaat niet samen dus rouwen druk je weg. Als iemand overlijdt heb je heel veel verdriet, maar dan kun je na de uitvaart met rouwen beginnen."
Ik gunde mezelf geen plezier meer: wat voor moeder ben je dat jij kunt lachen, maar je kind is vermoord?
Herriët de Vries
"Wij kregen te horen: je dochter is vermoord. Dan kom je in een soort ongeloof, wat gebeurt ons nu? Afscheid nemen was er niet bij want haar lichaam was in beslag genomen. We hebben haar heel even gezien, maar je mag dan niet aan haar komen. Het is verschrikkelijk."
Na vier jaar zijn de wraakgevoelens richting de dader niet minder geworden:
Herriet over haar gevoelens richting de dader
Rouwen is moeilijk, Herriët en Bert en hun twee zoons doen dat ieder op hun eigen manier. "Samen rouwen, dat ging niet. Als ik een goeie dag had, dan had Bert een slechte dag, of de kinderen heel veel verdriet. Heel veel praten en eerlijk tegen elkaar zijn was wel heel belangrijk, want een masker ophouden kost heel veel energie en aan het einde van de dag ben je kapot. Dat hebben we ook gezegd: dat hoeft niet."
"Ik heb de gekste dingen gedaan, van gewoon stom zitten tot heel veel kleding kopen, dat geeft dan heel even een geluksgevoel. En dan kom ik thuis en denk ik: ik heb heel veel geld uitgegeven, het ligt maar in de kast. Maar je zoekt alles om een stukje geluk te vinden, maar dat vind je niet."
"Plezier maken, dat moet je weer opnieuw leren: het jezelf gunnen van plezier. Ik gunde mezelf dat niet meer: wat voor moeder ben je dat jij kunt lachen, maar je kind is vermoord?"
De familie gaat nog regelmatig naar de plek van de moord:
De familie gaat nog regelmatig naar de plek van de moord
Kerst blijft een beladen maand voor het gezin. "Kerstavond leggen we altijd een bloemetje neer op de plek waar ze is vermoord, Tweede Kerstdag halen we die weer weg. Dat blijft een manier om te herdenken. Kerst vieren, dat lukt niet. Ik heb het geprobeerd. Maar dan denk ik waar ben je mee bezig, een dag vieren terwijl je dochter is vermoord? Het is voor ons een dag herdenken."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.