Nieuws

"We waren blij dat er een einde aan het lijden van moeder kwam"

Wilma van Ingen
Wilma van Ingen © RTV Oost
"Wij waren eigenlijk blij, hoe raar dat ook klinkt, dat er een einde kwam aan het lijden van mijn moeder." Hoe moeilijk het overlijden van haar dementerende moeder ook is geweest voor Wilma van Ingen en haar familie, het betekende wel een einde aan een zware periode. Jarenlang verleende Wilma mantelzorg aan moeder Nel, die twaalf jaar geleden begon te dementeren. Nu ze is overleden is er ruimte voor rouw, ook om Wilma's vader die in 2015 overleed.
Wilma is directrice van woningcorporatie Domijn. Naast die drukke baan, was ze de afgelopen jaren samen met haar man mantelzorger voor moeder Nel. Vooral de laatste twee jaren waren zwaar. "Mijn moeder was toen heel erg ziek, behalve de dementie had ze ook hersenbloedingen gekregen. De jaren dat ze aan dementie leed waren absoluut niet alleen maar rotjaren, pas na de hersenbloedingen werd het echt lastig."
"Toen was ze niks meer waard, ze was blind geworden. Ze lag de hele dag op bed, blind en dement. En dan toch zo positief proberen te blijven. Heel knap." De dementie zorgde ervoor dat Nel een andere vrouw werd, vertelt Wilma. "Mijn moeder had echt de broek aan, richting onze vader maar ook richting ons als kinderen. Een pittige tante, heel slim, heel direct."
In het programma Rouw Op Je Dak gaat Dorothy Oosting op zoek naar verhalen van Overijsselaars die een dierbare hebben verloren. Hoe rouwen ze, hoe pakken ze het leven weer op, hebben ze daarbij hulp gehad, staan ze nu anders in het leven? Rouw op je dak zie je elke woensdag om 17.30 uur bij RTV Oost en wordt dezelfde dag en op zondag herhaald. De afleveringen zijn terug te kijken op onze website.
"Toen ze aan dementie ging lijden werd ze steeds zachter, ontzettend sociaal. Ze had meer oog voor de sociale kant dan daarvoor. En ze werd heel positief in de zin van er wat van willen maken. Een enorme verandering. Wij zagen het als een soort bonus, omdat het heel fijn was met elkaar."
Wilma en haar man zijn veel bij Nel om voor haar te zorgen, eerst in een verzorgingstehuis in Holten maar al vrij snel in Raalte. Dat kost tijd, veel tijd. Dat merkt Wilma nu ook:
Mantelzorger Wilma heeft na het overlijden van haar moeder tijd voor andere zaken
In de winkelstraat van Raalte denkt Wilma terug aan de wandelingen die ze maakte met Nel. "Eerst liep ze met een stok, daarna met een rollator en uiteindelijk in een rolstoel. Dan eindigden we altijd met een advocaatje met slagroom, of een koffie met appelgebak en slagroom. Dat vond ze echt het allerlekkerste."
Het was dus niet alleen zwaar en ellendig. "Het was ook gezellig, zeker de eerste vijf jaar. We hebben echt schaterend op foto's gestaan. Dat missen we nu wel heel erg. We kijken heel veel foto's terug en dan denken we: als ze nog zo was dan had ze nog jaren mogen blijven leven. Maar dat was niet het geval."
Nu de zorgen voor moeder er niet meer zijn, is er eindelijk ook tijd voor rouw om het overlijden van haar vader, vertelt Wilma.
Wilma over rouwen om haar overleden ouders
"Moeder dacht altijd dat ze maar 52 zou worden. Haar moeder is op haar 52ste overleden en ze heeft altijd gedacht: ik word niet oud. Maar ze is 90 geworden. En ze was enorm sterk, echt een bikkel. Maar nu is het echt goed."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.