Nieuws

Na jaren van gedwongen zwijgen mogen kerkklokken in Heino weer luiden

De kerkklokken van de Nicolaaskerk in Heino mogen weer luiden.
De kerkklokken van de Nicolaaskerk in Heino mogen weer luiden. © ANP
Van gevangenis en uitkijktoren tot stiltekapel. De kerktoren van de Nicolaaskerk in Heino kende sinds de bouw in de veertiende eeuw vele functies, waarbij die laatste wel heel toepasselijk is. Want zo stil als de afgelopen jaren was het niet eerder in de toren. Na een klacht van een omwonende werden de klokken niet meer geluid. Vanaf morgen mag het echter weer, al zijn er tijden waarop de klokken zich koest moeten houden.
"Heel lang is het dagelijks luiden van de kerkklokken om acht en om twaalf uur een traditie geweest", zegt Jan Riepema, lid van de kerkraad van de Nicolaaskerk, tegen Salland1. Een paar jaar geleden werd die traditie gestaakt. Een omwonende had last van het geluid van de kerkklokken en deed zijn beklag. Met succes. "De kerkklokken werden stilgelegd", zegt Riepema.
Een aantal inwoners miste het klokgelui echter en klopte bij het kerkbestuur aan in de hoop dat die de dorpstraditie in ere kon herstellen, vertelt Riepema. Maar het kerkbestuur gaat niet over de kerktoren, die is van de gemeente Raalte. Dus klopte de kerkraad daar aan met het verzoek de klokken weer te luiden. "Die toestemming kwam er", zegt het lid van de kerkraad.

Niet te vroeg

Afgelopen week liet het gemeentebestuur weten dat de klokken vanaf morgen weer mogen luiden, maar niet te vroeg en niet op alle dagen. Het gelui om acht uur 's ochtends is definitief verleden tijd, de klokken zijn alleen nog te horen om twaalf uur 's middags. Mocht er op dat tijdstip een activiteit zijn in het dorp die om stilte vraagt, zoals een begrafenis, dan zwijgen de klokken is met het kerkbestuur afgesproken.
Wethouder Breun Breunissen is tevreden over de afspraak die is gemaakt met de kerkraad. "Het is mooi dat het kerkbestuur deze traditie in Heino weer nieuw leven in wil blazen, daar werken wij graag aan mee."
Van wie is een kerktoren?
Kerk en kerktoren, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het is dan ook logisch om te denken dat de toren, net als de kerk, eigendom is van het kerkbestuur. Toch vallen de meeste kerktorens onder het eigendom van de gemeente, die dan ook verantwoordelijk is voor het onderhoud van de toren en de klokken die er hangen. Hoe dat zit? Daarvoor moeten we terug in de tijd. Naar 1798 om precies te zijn, toen Napoleon liet vastleggen dat kerktorens en de klokken 'worden verklaard, eigendommen te zijn en te blijven der Burgerlijke Gemeenten'.

Napoleon had een aantal argumenten om het eigendom van kerktorens bij gemeenten te beleggen. Zo konden de kerktorens dienen als uitkijk- en observatiepost om vijandige troepen tijdig waar te nemen. Bovendien waren de klokken in de kerktoren ook een belangrijk communicatiemiddel, bijvoorbeeld om te waarschuwen bij brand en andere rampen. De regeling uit 1798 is anno nu nog altijd van toepassing op kerktorens die toen al bestonden.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.