Strong Sisters RTV Oost

Martine blog 4: Na de eetvolle feestdagen, de eerste Booty Challange

Eet me…toe maar. Anders ga ik over datum, da’s toch ook zonde?!Marian Freriks, je adoptiecoach van de Strongsisterrun is toch niet in de buurt...
Blog 4, zondag 17 januari 2016
Okeej….2016 is daar. Ik had nog wel even een maandje uitstel willen hebben, zodat ik in deze blog het succes met jullie kon delen dat er met ingang van 1 januari 2016 al 8 kilo af is! Toen ik dat even geleden tegen Daniëlle zei, klonk dat echt heel mooi en haalbaar…(en ik heb t in de afgelopen 2 maanden wel ook een keer gehaald….1 keer…en weg was het weer).
Maar ja, ik ben blijkbaar niet gemaakt om weerstand te bieden tegen de feestmaanden, tegen Sinterklaas, tegen de Kerstman, tegen het lekkere eten tijdens de kerstdagen, tegen de oliebollenbakker (lees: Luciël), tegen de oud-& nieuwjaarsborrel met vrienden, buren en familie, tegen de achter gelaten kerstkransjes en overgebleven wijn die zachtjes in mijn oor fluisteren: “Eet en drink ons maar, dat heb je wel verdiend. We zijn nu toch open en het zou toch jammer zijn als we over datum gaan…?! Begin je toch gewóón morgen weer, toe maar…..”. En ook niet tegen het feit dat 1 januari op een vrijdag was en dus psychologisch een onmogelijke dag om t dan weer op te pakken en zaterdag is ook zo’n rare dag en om nu op een zòndag te beginnen ….
Kortom: 4 januari was de eerste maandag van het nieuwe jaar en op maandag kan ik t wel weer oppakken (dat weet ik, want dat deed ik tenslotte bijna wekelijks…). Eind december (de 29e) heb ik nog wel mezelf gedwongen op de weegschaal te gaan staan, om te zien wat bovenstaande excuses voor invloed hebben gehad…BAM: 91,1!! WAAAT? Ik zat toch (ver) in de 80…? Zucht…. (muts, alsof je wat anders had verwacht!??.). Ik moest het weer oppakken!!... Maar ja, overmacht: 29 december was op een dinsdag…...
Gelukkig heb ik mijn afspraak met mijn diëtiste laten staan (goed voornemen), soort van stok achter de deur. Ik moest wel aan de bak. En afgelopen woensdag liet de weegschaal dan ook weer 88 zien. Met horten en stoten weer op de goede weg…: -7 kilo.
Met mijn sportieve structuur is het wel goed blijven gaan, ook m.i.v. 2016 is dat nog steeds stabiel! 3x per week. En ook nog steeds in voorbereiding met Marian Freriks en mijn RTV Oost collega-Strongsisters! Zo ook weer vanochtend! De eerste Booty Challange....afzien in kou en sneeuw. En uiteraard stond mijn fijne collega Ronald aan onze zij om alles wederom vast te leggen. En natúúúúrlijk kreeg ik weer het “spartelende walrus gevoel”. Want het waren hoofdzakelijk obstakels die (op de 1 of andere manier) genomen moesten worden. Het “spartelende walrus gevoel” dus. Dit keer niet in een zwembadtrechter, maar een walrus die terug in zee (lees: over een balk in de sneeuw) gegooid werd door collega sisters…Een walrus die wéér niet haar evenwicht kon houden bij een squat en achterover viel in de sneeuw (op een helling, dus verre van charmant en rara wie er nèt in de buurt stond met z’n camera). En een walrus die haar weg door hangende autobanden moest vinden, spartelend aan het touw, heen en weer slingerend om die vreselijke volgende band gewoon NIET te pakken te krijgen. Daar hang je dan, 1 been in een band, het andere been zonder enige vorm van coördinatie zoekend (maar niet vindend) naar houvast. Opgeven is geen optie… Oh wacht: ècht wel!
Over 2 gladde balken met je benen wijd, kruipend de overkant bereiken. Om daar nieuwe, spekgladde en aan touwen hangende balken tegen te komen: “Autobandflashback” is het woord dat mijn prestaties op die balken het best omschrijft. Een ander obstakel: simpel naar boven klimmen door gewoon “even” het touw om je voet te doen met je andere voet en erop te gaan staan. Wat nou dan?? Dat lukt me gewoon? Touw om mijn voet en ik stond stevig! Had alleen voor t lage touw gekozen en bleek nog op de grond te staan….
Door buizen kruipen, om te constateren dat je door die laatste smallere buis kruipende met je billen omhoog gewoon heel gênant bijna niet pàst! Met lunches een helling op en squatend de helling af: lees voor die afloop het stukje over het verliezen van evenwicht hierboven gewoon nog een keer…
En gewoon ook pas achteraf (!) de tips te krijgen hoe je deze obstakels het beste had kunnen nemen. En die tips, kan ik je vertellen, stonden mijlenver af van de door mij gemaakte strategiekeuzes....
Maar het was héérlijk sporten in de sneeuw! Echt! Ik heb ervan genoten. Ik geniet ook van de spierpijn die ik nu voel, hoe raar dat ook klinkt. En de sneeuw en de kou heeft me nog wat moois gebracht vanochtend. Door bevroren billen na een oefening zittend in de sneeuw: voor het eerst in mijn leven weet ik hoe het voelt om strakke billen te hebben!
Maar al deze “spartelende walrus” momentjes hebben me wel laten beseffen dat ik er nog lang niet ben….Ben goed bezig, dat zeker! Maar ik denk dat ik mijn doel van 16 kilo nog wel zou mogen bijstellen tot 20/25 kilo. Maar dàt ga ik nog niet doen. Eerst maar eens die 16 kilo…
Voor mij is het nu op naar het weekend van 6 februari…Carnaval. Ik heb een fantastische jurk te leen gekregen van mijn vriendin….kan alleen de achterkant nog niet dicht krijgen....
Nog 9 te gaan….
Martine

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.