Museum De Fundatie

Ik kan niet anders dan wat ik doe...

Schilderij van Ans Markus
Schilderij van Ans Markus © Ans Markus
DE VOORBEREIDING Wat ik nu even niet kan zeggen, maar wel op kan schrijven, is dat de stukken die collega-journalisten/publicisten over kunstenares Ans Markus schreven, mij raken. Haar levenswerk wordt in Overijssel vertoond. In Museum de Fundatie in Zwolle én Kasteel het Nijenhuis in Heino.
Schilderijen en beelden. En deze avond bereid ik me voor op de opnames met haar in haar atelier op Prinseneiland in Amsterdam en in Zwolle. Is zij inderdaad society-kunstenares? Waarom dan?
Terwijl ik lees wat haar man en ‘schildersknecht’ Wybe Tuinman mij zo vol overgave toestuurde, borrelt het van binnen. Ans Markus schildert gevoel, solidariteit, universele onderwerpen. En ze schrijft, oprecht, over de pijnlijke aftakeling van haar moeder. De pijn van oud. Mijn ogen branden steeds weer terwijl ik lees. Haar verhaal, haar ervaringen raken mij. Omdat ik ze herken. 
Inmiddels heeft het leven mij geleerd dat ik niet de enige ben die geraakt zal zijn. En dat is mooi. Dat betekent dat je, door je verhaal te delen, dus ook kunt steunen. Ans Markus is niet bang om te delen. Om open te zijn. Alleen, nu ik al zoveel heb gelezen, weet ik niet goed wat ik nog kan doen om een mooie verrassende reportage te maken. Die u raakt terwijl u kijkt. Anderzijds... misschien gaat dat vanzelf. Zoals het zo vaak vanzelf gaat.
…..
NU DE OPNAMES achter de rug zijn ben ik al een dag lang blij. Om de vrouw die ik ontmoet heb. Of u precies dat in de aflevering terugziet, weet ik nu nog niet: het hele maakproces moet nog beginnen. Maar: ze is een prachtige vrouw. Een warm en licht brandend kaarsje, hoe zeg je dat… ze is echt. “Ik kan niet anders dan wat ik doe”. Ze is klaar met oordelen en het veroordeeld worden. De maskers en windsels die ze schilderde heeft ze afgelegd.
‘Wat ik heb meegemaakt is niet zo bijzonder’ zegt Ans Markus. Nee, misschien niet, velen maken soortgelijke dingen mee. Een gewelddadige relatie, een ziek kind, vechten voor je werk, je verzetten tegen oordelen, je moeder hulpeloos zien worden, een geliefde verliezen. Maar Ans spiegelt, ze vertaalt en geeft weer. Haar openheid moet gekoesterd. Ze wordt op handen gedragen door haar publiek en ze wordt inderdaad op handen gedragen door haar man. Hij gaf haar de basis en ruimte die ze zo nodig had. Maar hij hemelt haar schaamteloos op “zodat ik er kromme tenen van krijg" vertrouwt ze me toe. Het is hem liefdevol vergeven.
OverUIT de Kunst besteedt op zondag 31 januari uitgebreid aandacht aan Ans Markus en haar expositie bij Museum de Fundatie en Kasteel het Nijenhuis

Inga Tjapkes

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.