Eerherstel en erkenning voor voormalige KNIL-militairen

De belangengroep Maluku4Maluku, die zich inzet voor erkenning en eerherstel van voormalige KNIL-militairen, wil dat de graven van overleden KNIL-militairen worden beschouwd als oorlogsgraven. Daarover is het in gesprek met de Stichting Oorloggraven in Den Haag. Het overgrote deel van de KNIL-militairen van destijds is inmiddels al overleden.

De status van oorlogsgraf betekent dat het graf een monument is, vrij van grafrechten en dat het onderhoud voor rekening van de overheid komt.

KNIL-soldaat uit Wierden

De voorman van Maluku4Maluku, Leo Reawaruw uit Leeuwarden, staat een oud-KNIL-militair uit Wierden bij, die eist dat het graf van zijn overleden vrouw om die reden niet mag worden geruimd. Reawaruw: "Zij werden het recht ontnomen om onder de klapperboom begraven te worden." Het college van burgemeester en wethouders van Wierden moet zich over de kwestie buigen. In een soortgelijke zaak heeft college van Overbetuwe al beslist dat een graf niet mag worden geruimd.

Officiële ontvangt en medailles

Het is slechts een van de eisen die de belangengroep Maluku4Maluku heeft neergelegd bij de overheid. Maluku4Maluku heeft inmiddels al aardig wat bereikt in de strijd voor erkenning en eerherstel. In november is er een officiële bijeenkomst met Inspecteur Generaal der Krijgsmacht Hans van Griensven. Een doorbraak, meent Reawaruw. Van Griensven heeft toegezegd, dat hij zich ervoor zal inspannen dat iedereen alle medailles krijgt waar ze rechtop hebben.

De destijds jonge soldaten streden in de Tweede Wereldoorlog tegen de Japanners. Daarna vochten ze tegen de Indische onafhankelijkheidsstrijders. Toen Nederlands-Indië eenmaal onafhankelijk was van Nederland, waren de oud-KNIL-militairen niet meer veilig in het nieuwe Indonesië en werden ze naar Nederland gehaald.

werkkampen en zakgeld

De gezinnen werden in voormalige werkkampen in barakken geplaatst. De mannen mochten niet werken, kregen geen salaris, maar een zakgeld van drie gulden per week. Hun verblijf hier zou maximaal zes maanden duren.

Maar het liep anders. Teruggaan was geen optie. Wat stak was dat de mannen, die nooit uit het leger waren ontslagen, nooit achterstallig loon kregen uitbetaald. Ook werden ze niet erkend als veteranen. Dat zette kwaad bloed bij volgende generaties.

Molukse gemeenschap Wierden

Leo Reawaruw besloot zijn boosheid om te zetten in daden. Hij spande zich in om de positie van de voormalige KNIL-militairen op de politieke agenda te krijgen. Hij trok door het land om de inmiddels hoogbejaarde soldaten te bewegen massaal een veteranenpas aan te vragen. Zo bezocht hij in oktober 2015 de Molukse gemeenschap in Wierden.

Met succes, want de mannen kunnen nu aanspraak maken op 25.000 euro en de veteranenstatus. Tweehonderd oud-soldaten hebben in een rechtszaak volledige compensatie geëist. Deze kan oplopen tot 230.000 euro.

Volgens Reawaruw is de tegemoetkoming van 25.000 euro en de veteranenstatus een begin van eerherstel. Hij ziet  graag dat de nabestaanden van inmiddels overleden KNIL-militairen ook recht krijgen op een financiële compensatie.

Om 17.00 uur in Overijssel Vandaag een gesprek met Leo Reawaruw.

Meer over dit onderwerp:
Molukkers KNIL wierden Nieuws
Deel dit artikel: