Minister Ank Bijleveld: "De post defensie heeft me wel verrast"

Het jaar 2017 was voor Ank Bijleveld uit Goor het jaar waarin ze de relatieve rust van het Provinciehuis verruilde voor de chaos van politiek Den Haag. "Ik kan gelukkig snel schakelen." De commissaris van de Koning van Overijssel kreeg uiteindelijk de post defensie aangeboden. "Ja, ik wist dat ze me zouden benaderen. De post heeft me wel verrast, maar het past in het grote plaatje."Â

In haar korte tijd als minister van defensie heeft ze nog maar een paar dagen doorgebracht in Den Haag. In de terugblik die TV Oost met haar opnam in het Openluchttheater in Hertme zegt ze dat haar agenda vol zit met kennismakingen met Europese collega's en de mensen van defensie. "Iedereen doet daar goed werk, maar er moet wel wat gebeuren. We moeten bouwen aan het vertrouwen."

 

Parallel

De overgang in 2017 lijkt op de stap die Bijleveld tien jaar eerder maakte. Ze was burgemeester van de Hof van Twente toen ze benoemd werd tot staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. "Dit keer had ik iets meer bedenktijd. Destijds moest ik binnen twee uur beslissen en het thuisfront kon ik niet bereiken. Ik besloot toen noodgedwongen te overleggen met mijn secretaresse in plaats van met mijn man. Dit keer kon ik wel overleggen, het is een post met een enorme verantwoordelijkheid. Die voel ik ook echt, ik heb sowieso een groot verantwoordelijkheidsgevoel."

 

Vrijheid

Dat verantwoordelijkheidsgevoel vindt oorsprong haar jeugd. Als dochter van een beroepsmilitair is ze vaak verhuisd. "Je moet je steeds weer aanpassen en dat vormt je zeker. We gingen altijd meteen bij een vereniging, dan kom je sneller in contact met mensen. Bovendien liep mijn vader altijd in een uniform, dat heeft impact. Ik was altijd blij als hij weer terugkwam. En wist daardoor al vroeg dat vrijheid niet vanzelfsprekend is." 

 

Afscheid 

Bijleveld kreeg bij haar afscheid als commissaris van de Koning veel complimenten toebedeeld. "Ik heb 7 jaar met veel 

plezier daar mogen werken in het Provinciehuis en ik ga de mensen zeker missen. Overijssel niet, want ik blijf gewoon in Goor wonen." Ze werd 'benaderbaar' en 'hartelijk' genoemd, maar ook 'een prima donna op korte beentjes'. "Mijn lengte is misschien ook wel mijn kracht. Ze kunnen me in ieder geval niet makkelijk raken."