Bewoners Dwarsgracht onderhouden samen het landschap

Gewapend met kettingzagen en snoeischaren gaat een groep bewoners van Dwarsgracht een paar keer per jaar het landschap in. Het historische open landschap met sloten, weitjes, rietlanden en hakbosjes dreigt anders te verdwijnen.

Het dorp was eeuwenlang het domein van boeren, rietsnijders en vissers. Inmiddels woont er veel import, en boeren zijn er niet meer. Om toch het open en afwisselende landschap in stand te houden steken de Dwarsgrachtigers nu zelf de handen uit de mouwen.

Naobers

De Naobers van Zudert heten ze, ofwel de buren in het zuidelijke deel van Dwarsgracht, met mooie oude boerderijen aan de gracht, waar geen auto's kunnen komen. 12,5 jaar geleden hebben ze zich verenigd in een stichting met als doel samen het oude cultuurlandschap te bewaren.

Harm Piek is een van de oprichters van de Naobers. Hij is ecoloog, én geboren Dwarsgrachtiger: "Als je niks doet wordt alles hier moerasbos.  Daar is op zich niks mis mee, maar dan ben je wel het open landschap en de flora en fauna die daarbij hoort voorgoed kwijt".

Succesvol

Het land dat de Dwarsgrachtigers  samen beheren is eigendom van de gemeente, Natuurmonumenten en van de bewoners zelf. In plaats van af te wachten of, en zo ja waar en wanneer iemand iets aan onderhoud ging doen zijn de Naobers zelf begonnen.

De verruigde hooilandjes worden weer gemaaid, dichtgegroeide sloten opengetrokken en wilgen gesnoeid. In een paar jaar tijd zag Harm Piek de diversiteit weer toenemen. Op de open hooilandjes bloeien 's zomers weer tientallen soorten bloemen. Ook reeën en weidevogels komen er weer graag.

Op het ijs

Dankzij het ijs in Dwarsgracht kon er dit weekend ook op plekken worden gewerkt die anders alleen per boot bereikbaar zijn, of waar de grond vaak te drassig is om te kunnen lopen.

Ook hoefden ze niet om te lopen over de bruggetjes in het dorp. De kruiwagens vol hakhout konden tussen de schaatsers door naar de overkant van de gracht worden gereden.

Oud en nieuw

Toen zo'n 20 jaar geleden de boeren uit het dorp verdwenen en de boerderijen werden opgekocht door mensen uit het westen was er nauwelijks contact tussen de nieuwkomers en Dwarsgrachtigers. Dankzij de Naobers van Zudert is er nu veel meer contact en begrip over en weer.

"Samen werken is ook samen praten", zegt Harm Piek, "dat heeft de onderlinge band erg versterkt. We willen uiteindelijk allemaal hetzelfde, prettig wonen in een mooi landschap".

Deel dit artikel: