Weblog: opera Orfeo in een versie voor kinderen van nu

Een van de oudste bekende opera's in een versie voor kinderen nu. Een verhaal over diepe liefde, euforie en durven vertrouwen tegen alles in. Wat natuurlijk zo goed als onmogelijk is, juist omdat je bang bent je grootste goed te verliezen.

Sonnevanck, theater voor kinderen, en het 'grote mensen' operagezelschap Nederlandse Reisopera, beide gezeteld in Enschede, zijn deze bijzondere samenwerking aangegaan. Flora Verbrugge benaderde Nicolas Mansfield. Daniel van Klaveren, een jonge regisseur stelde voor om het verhaal van Orpheus en Eurydice te nemen, en niet La Traviata zoals Flora en Nicolas bedachten. 'Zou bij ons niet gebeuren!' lacht Nicolas, 'maar' voegt hij toe 'ik vind het geweldig dat jonge regisseurs hiermee aan het werk gaan en de kans krijgen te laten zien wat ze kunnen.' 

Orfeo (Foto: RTV Oost)

Goed beschouwd is een opera niet meer of minder dan een toneelstuk met muziek. Ik hoorde de termen musical en opera dan ook volop door elkaar gebruikt worden door de kinderen. Orfeo is door Claudio Monteverdi begin 1600 geschreven en hij gebruikte een bestaande libretto (tekst met dialogen en regie-aanwijzingen) en de Griekse Mythe van Orpheus. Bart Sietsema is de grote popster, Orfeo - dat is zijn artiestennaam en hij is een superster in Europa. Hij valt abrupt voor Eurydice, die volstrekt niet onder de indruk is van zijn roem en faam. Sterker nog, ze heeft nooit van hem gehoord. Alle ruimte voor echte liefde dus. Maar het oeroude verhaal moet zijn beloop krijgen en Orpheus verliest zijn geliefde. Als ik Flora vraag waarom juist deze opera zegt ze 'ik vind het belangrijk dat kinderen snappen dat niet alles verkrijgbaar en maakbaar is in het leven. Je verliest nu eenmaal ook. Er is ook 'nee'. Het is belangrijk dat kinderen dat vroeger op zijn minst al eens gehoord hebben.'

Dat is wel de grote uitdaging, popmuziek en klassiek bij elkaar brengen, in nieuwe composities door Christopher McCarthy, componist, dirigent en jazzmuzikant. Hij bewerkte de muziek, bracht het naar deze tijd met loopstations, zonder het origineel helemaal te verliezen.  Bart speelt gitaar, zingt, maar is niet klassiek geschoold. Hij deed de toneelschool. Merlijn is wel klassiek zangeres en neemt ook juist dat deel op zich waardoor Orfeo wel echt een opera blijft. Als Merlijn begint te zingen schuifelen sommige kinderen van de Lonnekerschool wat onwennig op hun bankje, anderen blijven ademloos luisteren. Juist door de mix van pop en klassiek worden de kinderen makkelijker het verhaal ingetrokken... Nu ze voor deze kinderen spelen, wat wilden Merlijn en Bart zelf eigenlijk worden toen ze klein waren? 

Als ik twee kinderen na de voorstelling vraag wat ze ervan vonden zijn ze lovend. Over het toneelspel (ik schiet altijd in de lach, na vijf zinnen) en over de muziek (zo knap dat die muzikant alles alleen deed!) en over de klassieke zang (ik kan wel hoog praten, maar dan zingen en zo luid!?). Belangrijkste is misschien wel: ze begrepen het verhaal. 

Inga Tjapkes

Je ziet Orfeo zondag in OverUIT de Kunst bij TV Oost om 11.35, 12.35, 17.20, 18.20 en 19.20 uur. Terugkijken kan hier

Meer over dit onderwerp:
Cultuur OverUIT de Kunst Weblogs
Deel dit artikel: