Taboe op dood lijkt te verdwijnen: "Dood gaan we allemaal"

Als je te horen krijgt dat je bent uitbehandeld en zo in de laatste fase van je leven bent beland, dan staat je wereld op z'n kop. Dan moet je het ineens hebben over wat je wel en niet wilt rondom de dood. Palliatieve zorg probeert het leven dan draaglijker en comfortabeler te maken, door lijden te voorkomen of te verlichten.

Wie ermee te maken krijgt, ziet vaak door de bomen het bos niet meer en zit met allerlei vragen. Wanneer kan ik welke zorg krijgen, zijn er vrijwilligers die de mantelzorger kunnen helpen, is er geestelijke zorg als ik thuis wil sterven en waar vind ik een hospice?

Op deze en talloze andere vragen rondom het levenseinde zijn er palliatieve netwerken opgezet. De Netwerken Palliatieve Zorg Twente vieren dit jaar het vijftienjarig bestaan. Ze vieren het met twee feestelijke bijeenkomsten met als thema 'Zie mij... en mijn levenseinde' en met een wensenboekje.

Wensenboekje

Coördinatoren Agnes van Berkum en Gerda Kievitsbosch zijn trots op het wensenboekje. Een boekje bedoeld om na te denken over je eigen levenseinde, weetjes over jezelf op te schrijven en je wensen vast te leggen. Aangevuld met een praktisch deel, te gebruiken voor bijvoorbeeld een gesprek met de arts.

Omslag wensenboekje (Foto: eigen foto RTV Oost/Ina Brouwer)
Omslag wensenboekje (Foto: eigen foto RTV Oost/Ina Brouwer)

Palliatieve zorg
Palliatieve zorg wordt vaak verward met zorg in de laatste fase. Maar palliatieve zorg is breder. Het betreft de fase vanaf het moment dat je hoort dat je niet meer beter wordt. Het gaat hierbij niet alleen om degene die ziek is, maar ook om familie en naasten. In het laatste stuk van je leven kun je palliatief terminale zorg aanvragen.

Een team van zorgverleners probeert ervoor te zorgen dat je zo min mogelijk lijdt en dat je je leven goed kunt afronden. Kwaliteit van leven en sterven neemt hierdoor toe. Palliatieve zorg is niet gericht op genezing. De zorg kan weken, maanden of zelfs jaren duren. 

Uit de taboesfeer

In de vijftien jaar dat de Netwerken actief zijn, hebben ze veel zien veranderen. "Als we vroeger op informatiemarkten stonden, gingen mensen met een boog om ons heen. Nu komen ze met vragen."

Ook zien ze dat er veel is veranderd in de uitvaartwereld. Kievitsbosch: "Ook ik denk na over mijn levenseinde. Ik kies niet voor begraven, maar voor cremeren. En er zijn natuurvriendelijke dozen in plaats van kisten, die zijn ook nog eens goedkoper."

Filmpjes met persoonlijke verhalen

Voor het jubileum zijn zes filmpjes met ervaringsverhalen gemaakt. Mensen vertellen als nabestaande, vrijwilliger of professional over hun ervaring met palliatieve zorg.

Het lustrum wordt gevierd met de bijeenkomst 'Zie mij... en mijn levenseinde' op woensdag 16 oktober in het Helmertheater in Enschede.

Meer weten? Op zondag 13 oktober is er een gesprek met Gerda Kievitsbosch en Agnes van Berkum te zien in Hoogtij.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Deel dit artikel: