Cold case-kalender: werd naastenliefde tekenlerares Diana Winkel uit Oldenzaal fataal?

Het is tot op de dag van vandaag een mysterie wie verantwoordelijk is voor de wrede dood van Diana Winkel. De tekenlerares van het Carmel College werd in oktober 2008 doodgestoken in haar woning in Oldenzaal. De onopgeloste moord krijgt nu een vermelding op de cold case-kalender die vandaag wordt gepresenteerd.

door Jan Colijn en Emiel Houben

De politie verspreidt sinds enkele jaren onder gedetineerden van Nederlandse gevangenissen kalenders met onopgeloste misdrijven. Ieder exemplaar bevat 52 cold cases, voor elke week één. Rechercheurs hopen daarmee op tips die voor een doorbraak kunnen zorgen in slepende onderzoeken.
Op de cold case-kalender van dit jaar aandacht voor de geruchtmakende moord op tekenlerares Diana.


De vrouw stond vooral bekend als sociaal bevlogen en zette zich met name in voor asielzoekers. De grote vraag: is haar naastenliefde haar destijds fataal geworden? Er werd indertijd zelfs een paragnost ingezet in een ultieme poging de moordenaar op te sporen, maar ook dat was tevergeefs.

Wat vooral opviel bij Diana - geboren en getogen in Amsterdam - was haar ongebreidelde liefde voor alles wat met Afrika te maken had. Als klein meisje was het destijds haar droom om later als missionaris aan de slag te gaan. Maar het lot besliste anders. Na een artistieke opleiding verkaste ze in 1991 naar Twente om op het Carmel College in Oldenzaal tekenlerares te worden.

Zus Miriam: "Als kind was Diana erg lief. Zat eigenlijk altijd te tekenen, iets wat ze erg goed kon. Maar omdat er in het westen niet of nauwelijks werk was, is ze in Oldenzaal terechtgekomen."

Liefde voor Afrika
Wat bleef was haar liefde voor Afrika. In haar vrije tijd trommelde ze op de djembé, had een passie voor Afrikaanse dansen en maakte zich sterk voor asielzoekers. Ze gold als een excentrieke, maar tegelijk ook warme persoonlijkheid. Regelmatig nodigde ze leerlingen bij haar thuis uit op de thee. Hoewel ze vanuit haar kennissenkring geregeld werd gewaarschuwd dat ze best wat voorzichtiger mocht zijn.

Zus Sylvia Romeijn, acht jaar ouder dan Diana: "Ze had een groot hart. Was erg empathisch. Voelde altijd met anderen mee. Dat was ook een van haar kwaliteiten toen ze ging lesgeven. Ik denk ook dat haar leerlingen daarom zo enthousiast over haar waren."

Goed van vertrouwen
Zus Miriam: "Te lief kun je niet zijn. Diana was een zachte ziel. Maar tegelijk ook goed van vertrouwen. En onverschrokken. Niet berekend op gevaar. Dat grote vertrouwen in mensen, misschien is haar dat noodlottig geworden."

Nadat Diana die zondagavond nog had gebeld met haar moeder in Amsterdam, vertrok ze op haar fiets voor djembé-les naar Hengelo. Vanwege herfstvakantie had ze die week vrij. Vandaar ook dat niemand haar op school miste. Diana's moeder was uiteindelijk degene die alarm sloeg omdat ze al enkele dagen niets van Diana had gehoord. Geheel tegen Diana's gewoonte in.

'Foute boel'
Daarop belde de moeder met haar dochter Miriam. Die reed naar Oldenzaal. "Toen ik daar 's avonds aankwam, was thuis alles donker bij Diana. Ik heb navraag gedaan bij buren. Toen zij zeiden dat ze Diana al een paar dagen niet hadden gezien, wist ik dat het foute boel was. Ik ben naar de politie gereden en ben samen met agenten teruggegaan. We zijn naar binnen gegaan."


"Eigenlijk mocht ik het huis niet in, maar ik ben naar binnen gestoven. Diana lag meteen achter haar eigen voordeur. Door de ramen kon je zodoende niet zien wat er binnen was gebeurd. Een van die agenten was een jonge vrouw. Ze vertelde nog dat ze bij Diana in de klas had gezeten. Ik kreeg bijna medelijden met haar."

Badend in het bloed
Diana werd gevonden liggend onderaan de trap, badend in het bloed. Ze bleek met meerdere steken van het leven beroofd. Een slagaderlijke bloeding werd haar uiteindelijk fataal, zo bleek uit autopsie.

Gedurende onderzoek blijkt dat Diana waarschijnlijk die maandagochtend om het leven is gebracht. Niet alleen omdat ze haar badjas aan had, maar ook stonden de ramen nog open terwijl ze die normaal gesproken altijd in de loop van de ochtend - na het luchten - weer sloot. Vermoedelijk heeft Diana zelf de deur voor haar moordenaar opengedaan en heeft de dader vrijwel meteen toegeslagen.

DNA-sporen
Niet alleen op Diana's badjas maar ook op de muur werden DNA-sporen ontdekt van een onbekende man. Naast haar lag een briefje van tien euro. Verder wees onderzoek uit dat ze in de laatste periode van haar leven een schichtige indruk maakte. Ook had ze briefkaarten met bedreigende teksten ontvangen en had ze tegen een kennis gezegd dat ze behoefte had aan een sterke man die haar kon beschermen.

'Verkeerde mannen'
Diana viel vooral op 'exotische verschijningen'. En ook af en toe op, zoals dat heet, 'verkeerde mannen'. Soms hield ze er meerdere relaties op na, mannen die ze af en toe ook financieel ondersteunde. Met een van haar laatste vriendjes zou het meermalen tot fikse ruzies zijn gekomen, zo wisten buurtbewoners later te vertellen.

Ex-vriendjes
Gedurende het politieonderzoek kreeg justitie meerdere van Diana's ex-vriendjes in het vizier. Onder hen een gescheiden Enschedese man, die regelmatig bij Diana logeerde. De man had een straatverbod gekregen voor het stalken van zijn ex. De man was vlak voor de moord meermalen bij Diana in de straat gesignaleerd. Maar uiteindelijk leidde het niet tot aanhoudingen.

Vandaar ook dat de politie destijds flyerde bij onder meer asielzoekerscentra, maar ook het Afrikafestival in Hertme, waarvan Diana trouw bezoekster was.

Paragnost
In een later stadium werd er tijdens een tv-programma zelfs een paragnost ingeschakeld die met een signalement kwam. Nadat een plaatsgenoot van Diana in de kroeg het hoogste woord had gevoerd over het misdrijf bleek hij sprekend te lijken op het signalement van de paragnost. Later bleek echter dat het ging om dronkemansgelal. De Oldenzaler had namelijk niet alleen een alibi, maar ook zijn DNA matchte niet met de sporen op de plaats delict. Hij kon dus de moord nooit hebben gepleegd.

Motief
Waarom hun zus dood moest? Miriam heeft geen idee: "Het motief? Ik weet het niet. Ik fantaseer er ook niet over. Omdat ik er geen enkel beeld bij heb. Ik kan geen enkel motief bedenken waarom dit gebeurd moet zijn. Wie zich hier schuldig aan kan hebben gemaakt."

Sylvia heeft nog steeds problemen met dat woord: "Vermoord... ik heb nog altijd moeite het woord uit mijn mond te krijgen. Ik zeg meestal dat ze overleden is, of dat ze er niet meer is."

Kalender
Politie en justitie doen nu - ruim tien jaar na dato - met de cold case-kalender een nieuwe poging het onderzoek vlot te trekken. De zussen besloten mee te werken aan de kalender. "Misschien", zegt Sylvia, "is er nu wel iemand die wél iets los laat en dat toen om privéredenen niet wilde."

Beide zussen koesteren vurige hoop, ondanks dat het nu al ruim tien jaar na dato is. "Het zou mooi zijn als er helderheid kwam", aldus Miriam. "Doordat er geen helderheid over is, blijft dit altijd vers. Kijk, als je verdriet hebt, verandert dat verdriet in de loop der tijd. Maar dat 'niet weten' verandert nooit. Dat betekent dat je dit iedere keer opnieuw beleeft. Al weet ik overigens niet of het ons zou veranderen als je wél weet hoe het zit."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Deel dit artikel: