Slachtoffers De Goede Herder vinden compensatieregeling minister Dekker onvoldoende

"Een tegemoetkoming van de overheid van slechts vijfduizend euro als genoegdoening voor jarenlange kinderdwangarbeid onder toezicht van die overheid is voor ons onaanvaardbaar." Dat zegt Anita Suuroverste, voorzitter van de Stichting Kinderdwangarbeid Meisjes Goede Herder (KMGH).

Suuroverste reageert daarmee op de bekendmaking van de ministers De Jonge (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) en Dekker (rechtsbescherming) dat de slachtoffers van kinderdwangarbeid bij de instellingen van de Goede Herder zullen worden meegenomen in de algemene erkenningsregeling voor slachtoffers van geweld in de jeugdzorg.

In beroep bij de Verenigde Naties

De stichting, die honderdveertig vrouwen vertegenwoordigt, gaat daarmee niet akkoord. Als de Nederlandse overheid niet bereid zal blijken te zijn een passende regeling te treffen, zal de stichting haar zaak voorleggen aan de Commissie tegen Marteling van de Verenigde Naties in Genève (UNCAC). Deze commissie heeft in het verleden scherpe kritiek geuit op de handelwijze van de Ierse overheid in vergelijkbare zaken. 

Schending van mensenrechten

Volgens het bestuur van de KMGH is het ondergaan van jarenlange dwangarbeid en het daarbij onthouden van onderwijs aan minderjarigen volgens internationaal recht een schending van de mensenrechten. Ook vindt het bestuur dit een dusdanig ernstig misdrijf dat het niet met andere ‘vormen van geweld in de jeugdzorg’ kan worden gelijkgesteld.

Volgens minister Dekker is bij het ontwerpen van de regeling aansluiting gezocht bij vergelijkbare internationale regelingen en bij de tarieven die het Schadefonds Geweldmisdrijven hanteert. De stichting stelt dat in het geval van kinderdwangarbeid er geen sprake is van een zodanige aansluiting.

Ierland en Noord-Ierland zijn ruimhartiger

Suuroverste wijst er op dat tot nu toe in slechts twee andere landen door de overheid tegemoetkomingsregelingen getroffen voor slachtoffers van kinderdwangarbeid bij De Goede Herder: in Ierland (2017) en in Noord-Ierland (2019). In Ierland is op grond van de Magdalene Restorative Justice Scheme aan de slachtoffers inmiddels gemiddeld 36.000 euro uitbetaald.

In Noord-Ierland is onlangs een regeling vastgesteld met een maximum van honderdduizend euro waarvan de gemiddelde uitkering waarschijnlijk in de buurt van de veertigduizend euro zal komen te liggen. 

'Regeling niet in verhouding'

Suuroverste: "Het door minister Dekker voorgestelde bedrag van vijfduizend euro staat in geen enkele verhouding tot de toegebrachte schade en ligt bovendien ver beneden de internationale en nationale standaarden hiervoor." Een regeling zoals die is gesloten voor slachtoffers van seksueel misbruik in de jeugdzorg vindt het bestuur meer passend bij het leed dat de meisjes is aangedaan. Bij deze regeling werden bedragen tot maximaal 35.000 euro uitgekeerd.

Geen civielrechtelijke procedure

De Franse leiding van De Goede Herder heeft in een recente brief aan KMGH haar verantwoordelijkheid erkend voor de misstanden in de instellingen en haar excuses aangeboden. Er zal binnenkort een gesprek plaatsvinden tussen De Goede Herder en het KMGH-bestuur over eventuele vervolgstappen.

Het bestuur van de KMGH verwacht vanwege de geldende verjaringstermijn niet dat een civielrechtelijke procedure tegen de congregatie veel kans van slagen heeft. Een kleine groep vrouwen gaat wel procederen tegen de congregatie, maar het merendeel wil rust. De stichting vindt dat de Nederlandse overheid, gezien de hoge leeftijd van de vrouwen, nu haar verantwoordelijkheid moet nemen. 

Vijftienduizend vrouwen en meisjes

In Nederland zaten tussen 1860 en 1979 zo’n vijftienduizend vrouwen en meisjes in deze kloosters opgesloten. Het gesticht in Almelo was berucht. In de kloosters van de Zusters van De Goede Herder werkten meisjes vanaf 12, 13 jaar die thuis niet veilig waren. Daar werden zij tot in de jaren zeventig, tegen hun wil geplaatst door voogdijverenigingen, de overheid, ouders en de kinderbescherming. De meisjes bleven tot ze 21 jaar waren. Ze werkten in naaiateliers en wasserijen, voor bedrijven uit de omgeving. Ze mochten niet met elkaar praten, geen vriendinnen maken en ze kregen geen onderwijs.

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Deel dit artikel: