Kerken openen deuren na periode heftige dilemma's: 'Mogen we ze begraven of niet?'

Kerken zijn in coronatijd geconfronteerd met heftige dilemma's. Die ontstonden toen mensen bezweken aan het coronavirus, nog voor de 'intelligente lockdown' was ingegaan en kerken nog gewoon open waren. "Mogen we die mensen begraven? Voor die vraag stonden we", zegt classispredikant Klaas van der Kamp (PKN). "Een risicovolle vraag. Als iemand aan corona is overleden, dan weet je eigenlijk ook dat familieleden besmet kunnen zijn. Als je daar als voorganger bij bent, word je zelf een bron van besmetting."

Door: Gerben Oost en Ina Brouwer

Van der Kamp beschrijft dat kerken door verschillende periode's zijn gegaan. Een proces dat nog steeds gaande is. "Het begon met een soort verdoving. Mensen konden niet geloven dat de kerken dicht gingen. Na eeuwenlang elke zondag een kerkdienst te hebben gehad, kon er plotseling geen dienst meer worden gehouden."

Daarna volgde volgens de classispredikant een periode van verdriet. "Mensen begonnen zich zaken af te vragen. Kunnen we dan geen enkel pastoraat meer doen? Wat kan er dan nog wel?" Met het verstrijken van de tijd werd er meer bekend over de 'gedragingen' van het virus, hoewel er tijdens de eerste paar weken van de lockdown meer niet dan wel bekend was. "Toen startten de verkenningen", zegt Van der Kamp. Een van de meest prangende vragen die beantwoord moest worden ging over het begraven van mensen.

Plotseling konden er geen diensten meer worden gehouden
Klaas van der Kamp

Kerken moesten voorkomen dat juist zij een bron van besmetting werden. Dat beeld was er op een zeker moment wel. Vooral toen het virus ongenadig hard huis hield in Hasselt. Dominee Henk van Veldhuizen van de Protestantse Kerken Hasselt kreeg in die periode regelmatig de vraag of zijn gemeenschap te lang te close bij elkaar was gebleven. Hij zei daar eerder tegenover RTV Oost het volgende over: "Ik geloof nog steeds dat we binnen de maatstaven die toen golden gewerkt hebben met elkaar. Misschien is dat wel onze zwakheid gebleken in deze crisis. Tegelijkertijd weiger ik het daar bij te laten, omdat ik ook geloof dat deze zwakheid onze kracht is."

De tekst gaat verder onder de video.

Classispredikant Van der Kamp sluit zich aan bij de woorden van zijn collega Van Veldhuizen. "In die periode (de maand maart, red.) wisten we niet wat er aan de hand was. Toen er meer bekend werd, zijn de kerken direct dicht gegaan. Na Pasen hadden mensen hun weg weer gevonden. Ze begonnen weer theologische vragen te stellen. Nu, na 1 juni, zijn mensen bereid om de grenzen op te zoeken."

Verschil tussen Oost en West-Overijssel

Dat laatste steekt Van der Kamp, hoewel hij begrijpt waar de wens vandaan komt om meer te mogen doen in de kerk. "Er zit een behoorlijk verschil tussen het aantal besmettingen aan de westkant van de provincie ten opzichte van de oostkant. Er zijn groepen gelovigen die zich maanden aan allerlei quarantainemaatregelen hebben gehouden en nauwelijks besmettingen om zich heen hebben gezien. Dan vraagt het veel meer energie om trouw te blijven aan de veiligheidsmaatregelen, dan wanneer er in jouw kerk zes lijkkisten hebben gestaan."

Daarmee doelt Van der Kamp onmiskenbaar op de situatie in Hasselt. Nog steeds is er geen enkele plek in Overijssel waar het gevreesde coronavirus harder heeft toegeslagen dan daar. De voornaamste reden dat de gemeenschap zo zwaar werd getroffen is omdat meerdere prominente personen, die volop in het sociale leven staan, zonder het te weten corona opliepen en op hun beurt plaatsgenoten besmetten.

 

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Meer over dit onderwerp:
Hasselt Corona Nieuws
Deel dit artikel: