Emotioneel betoog bewoners kanaal Almelo-De Haandrik: "Grip op het leven is weg"

Bewoners van het 'probleemkanaal' Almelo-De Haandrik hebben zich vanavond met veelal emotionele betogen uitgesproken over de schaderegeling die de provincie heeft opgesteld. Er was zowel begrip als kritiek op het voorstel. "Ik ben de grip op het leven kwijtgeraakt", zei een van de omwonenden.

In het provinciehuis wordt vanavond gesproken over het schadevoorstel van 25 miljoen euro dat door de provincie wordt uitgetrokken om de schade te vergoeden aan de beschadigde huizen langs kanaal Almelo-De Haandrik. Vijf insprekers spraken de Statenleden in het Zwolse provinciehuis toe.

Problemen kanaal Almelo-De Haandrik
Circa 350 gezinnen langs het kanaal Almelo-De Haandrik kampen met verzakte huizen, scheuren in muren en ondergelopen kelders.

Eind mei werd het veelbesproken onderzoeksrapport gepresenteerd. Conclusie: het merendeel van de schade aan de huizen is niet veroorzaakt door werkzaamheden in en rond het kanaal.

Grip kwijtgeraakt

"De afgelopen twee jaar ben ik de grip op het sociale leven kwijtgeraakt", begon bewoonster Leonie Schonewille haar betoog. "Er heerst een groot gevoel van onmacht en constante spanning. Hebben we überhaupt nog een toekomstperspectief? Elke dag sta je er mee op en ga je er mee naar bed. 'Mama, wanneer mag ik weer in mijn eigen slaapkamer slapen?', vragen mijn kinderen."

Schonewille is ook lid van de Stichting Kant nog Wal, die de belangen van de getroffen buurtbewoners behartigt. "De afgelopen twee jaar waren intens. We hebben vele gesprekken gevoerd, vergaderingen gehad tot laat in de nacht. We hebben er echt een tweede baan bijgekregen."

De schaderegeling die er nu ligt, noemde ze 'een begin'. Dat er ook beschadigde huizen zijn die wellicht niet voor een financiële compensatie in aanmerking komen, bekritiseerde ze. "Het is alsof je een auto-ongeluk hebt gehad en de ambulancebroeder aan je vraagt: 'Had u wel een gordel om, anders mag u niet mee naar het ziekenhuis'."

Er heerst een groot gevoel van onmacht en constante spanning
Leonie Schonewille

In huilen uitbarsten

Ook Roelien Olsman hield een emotioneel betoog in het Zwolse provinciehuis. "Soms kan ik spontaan in huilen uitbarsten als iemand vraagt hoe het met mijn woning gaat", zei ze. "De tranen met tuiten zijn vooral vaak de boosheid. Er zijn problemen, maar er geeft niemand thuis. Ik ben ondernemer en als ondernemer is je huis ook je pensioen. We wonen in een schadegebied, maar hoeveel is mijn huis nog waard? De onzekerheid knaagt aan je."

Harry Broekhuizen heeft een Belevingshuus aan het kanaal in Daarlerveen, waarin kwetsbare jongeren worden opgevangen. "Kan dit huis nog wel de veiligheid aan hen bieden?", vroeg Broekhuizen aan de Statenleden. "Er is een heel onzekere toekomst voor ons opvanghuis. Ons woongenot heeft er zwaar onder te lijden, de waarde van ons huis is gekelderd."

Broekhuizen noemde de renteloze schaderegeling geen goede oplossing voor de problemen. "Daarmee schuif je het probleem door naar de volgende generatie."

Ons woongenot heeft er zwaar onder te lijden
Harry Broekhuizen

Veel verantwoordelijkheid

De Statenleden waren onder de indruk van de persoonlijke verhalen. "Ik denk dat er heel veel mensen zijn die geen idee hebben wat jullie overkomt", zei Fred Kerkhof van Partij voor de Toekomst.

Erik Veltmeijer van de PVV: "Ik ben sinds 2015 Statenlid, maar ik voel me voor dit dossier het meest verantwoordelijk. De adrenaline giert door mijn lijf."

Namens Stichting Kant nog Wal noemde Jan de Haan het voorgelegde schadevoorstel een begin. "Het is een crisiskindje, het zit aan de beademing. Statenleden, zorg dat het een wolk van een baby wordt."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.

Deel dit artikel: