Natalie uit Raalte schrijft ode aan ziekenhuispersoneel dat zich over haar zoontje ontfermde

De wereld van Natalie Masseus stortte vijf jaar geleden in, toen bleek dat haar zoontje een agressieve vorm van botkanker had. Een slopende periode volgde voor het gezin uit Raalte, met chemokuren en operaties. Natalie besloot een ode aan het ziekenhuispersoneel te schrijven, dat zich over haar 7-jarige zoontje Florijn ontfermde.

Het boek, 'Mensen van het AMC', rolt deze week van de pers. "Als iemand het bestelt, zal ik het persoonlijk op de post doen", zegt Natalie lachend. Want de inhoud vindt ze belangrijk, informerend, troostend en waardevol voor mensen die zelf ook een lange periode in het ziekenhuis moeten doorbrengen.

Het boek, dat voornamelijk bestaat uit foto's van het personeel, laat zien hoe alle ziekenhuismedewerkers op hun eigen manier bijdragen aan het herstel van patiënten en het welzijn van hun familie.

Schone handdoeken

Er staan bijvoorbeeld verhalen en foto's in van artsen en verpleegkundigen, die haar zoontje tijdens zijn ziekteproces behandeld hebben. Over hun passie, inzet en betrokkenheid. Maar ook verhalen van mensen die achter de schermen een belangrijke rol vervullen.

De Raaltese weet nog precies op welk moment ze besloot om het boek te gaan maken: "Op een dag was de man die ons van schone handdoeken voorzag er niet. Toen besefte ik ineens hoeveel mensen er eigenlijk met je bezig zijn. Ik besloot ter plekke om ál die mensen te fotograferen, om ze later in een boek zichtbaar te maken. Ze zijn belangrijk, ik wil ze laten zien", vertelt Natalie in haar tijdelijke huis in Raalte.

Artsen, schoonmakers en glazenwassers

"Het boek gaat natuurlijk over ons en de ziekte van mijn zoon, maar dat is één onderdeel. Het gaat vooral over de medewerkers die we gedurende die intensieve moeilijke periode in het AMC van dichtbij hebben meegemaakt. Wat zijn hun drijfveren? En welke rol vervullen ze binnen de organisatie? Iedereen is belangrijk; van schoonmaker tot arts, van mensen die in de kelder die chemokuren klaarzetten tot de glazenwasser."

"Maar er staan ook foto's in van andere patiënten en hun familieleden", zegt Natalie. "Als je zo lang in het ziekenhuis verblijft, ga je merken dat gesprekken met andere mensen belangrijk en waardevol zijn. Als je je openstelt voor anderen, ontvang je steun, en kun je elkaar helpen, hoop geven."

Opbrengst

"Het hele proces de afgelopen jaren, de ziekte van mijn zoon, het maken en schrijven van dit boek, heeft mij zeker veranderd. Ik denk dat iedereen die met kanker in aanraking komt zal zeggen dat het je leven verandert. Je wordt teruggeworpen op jezelf. Ik weet natuurlijk niet hoe anderen ermee omgaan, maar ik weet wel dat ik heel dankbaar ben voor alle hulp die we hebben gekregen in het ziekenhuis. Het maakt je nederig en dankbaar. Het is echt niet zo vanzelfsprekend als het soms lijkt."

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via een WhatsApp-bericht: 06 - 57 03 33 33.