Gedichtendag

"De ballade van de boer" van Jan Cremer

null
DE BALLADE VAN DE BOER
Hij houdt van het Twentse land met de kille winters
De hete zomers en dauwdruppels in de ochtendmist
De zonsopgang een kwartier vroeger dan aan de kust
De sneeuw die er het langst blijft liggen
De noordooster die er de scherven grond bevriest
Hij houdt van het land waar dauw op de velden ligt bevroren
Het met rijp geglazuurde gras kraakt onder de klomp
Waar een prille zon zich door de nevel breekt
En de flanken der werkpaarden doet stomen
Het ijzer van de ploeg doet blinken als een zilveren zwaard
Sinds eeuwen leven naast elkaar
De kromgegroeide boeren, de paarden, koeien en de hond
De silhouetten van de vogels, het gele koren en de rode aarde
De boer, hij bidt en steekt de spade in de grond
Hij hoort tot dit dierbare land van mest en mist
En ooit was hij
De erfpachter van Moeder Aarde
(...)

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.