Vierdaagse Nijmegen 2009

Maandag 6 juli: afzien!

Afgelopen weekend moest het gaan gebeuren en is het ook gebeurd: ik heb twee keer (bijna) 50 kilometer gelopen. En waar de zaterdag nog wel ging, daar was het zondag echt afzien en op het tandvlees terugkeren bij de auto. En ik heb mijn eerste blaar opgelopen!
Volgens het schema van ViaVierdaagse zou ik naar de Goudse Wandel Tweedaagse moeten. Maar omdat het lopen van 50 kilometer al tijd genoeg vergt, vond ik Gouda gewoon te ver weg. En dus werden het twee routes in de buurt. Zaterdag kon ik vanuit huis vertrekken voor de Springendalroute. Als ik een kwartiertje van huis loop ben ik op die route. Vol goede moed ging ik van start en ik moet eerlijk zeggen.....het was wel een eind, maar het viel me mee. Onderweg nog leuke dingen meegemaakt. Zo werd ik in de buurt van Tubbergen bijna door een auto van de weg gedrukt. Bleek het collega Marthijn Kroeze te zijn. Die was me tegemoet gereden en achter me gekeerd. Ondertussen zijn geliefde, en medecollega, Cindy gebeld, zodat we met z'n drieën even gezellig hebben staan kletsen. Bij Vasse werd ik ingehaald door een fietsende heer op leeftijd. Hij vroeg zich af waar ik mee bezig was en toen ik hem vertelde dat ik de Springendalroute deed, geloofde hij zijn oren niet. Hij logeerde in een hotel in Ootmarsum en vond het voor de fiets al een eind. Hij wenste me in ieder geval veel sterkte. Problemen deden zich route-technisch voor bij kasteel Singraven in Denekamp. Op een kruising stond geen bordje en welke kant moest ik derhalve op? Er stonden drie mensen uit België te studeren op een kaart. Op een bankje zat een stel wat fruit te eten. Iedereen was de weg kwijt. Van de bank-meneer kreeg ik de route op papier te zien en daaruit maakte ik op dat ik langs het kasteel Singraven moest. Ik ging dus die kant op, maar na een halve kilometer kwam ik erachter dat ik toch verkeerd zat. Ik wist immers dat ik richting Rossum moest en dat was toch de andere kant op! Dus gedraaid en ik kwam al snel de drie Belgen tegen die ook verkeerd gingen. Maar groot was mijn verbazing toen ook de bank-meneer er aan kwam fietsen. Hem was inmiddels duidelijk geworden dat ik de verkeerde kant op liep en hij wilde me waarschuwen. Ik mocht zelfs achterop mee terugrijden naar de bewuste kruising, maar daar heb ik heel vriendelijk voor bedankt. Wat een aardige mensen zijn er toch!!!
Zondag was de Rutbeekroute aan de beurt. Dorien had zich weer uitgesloofd (hulde!!!) op de computer. Niet alleen had ze het, inmiddels bekende, lijstje met de te volgen fietsknooppunten uitgeprint, ze had zelfs een plattegrond van de route (in kleur!) meegegeven. Ik heb de auto in Beckum geparkeerd en ben vervolgens richting Haaksbergen, St. Isidorushoeve, weer Haaksbergen, Rutbeek, Buurserzand, Enschede, Boekelo en weer Beckum gelopen. Wat een zware dag was dat. Mijn voeten begonnen echt heel erg op te spelen. Op een gegeven moment heb ik bijna een uur gelopen voordat ik een bankje tegenkwam. En er dan ook een uur naar gesmacht. Ik weet inmiddels uit vervaring dat het niet slim is om ergens op de grond te gaan zitten, want je komt met geen mogelijkheid meer overeind. Maar toen ik dan eindelijk dat bankje zag, bleek er een stel uit Enschede op te zitten. Ik heb mijn zieligste gezicht opgezet en gevraagd of ik een hoekje van de bank mocht hebben. Gelukkig mocht het. We hebben even gezellig zitten kletsen en bij die gelegenheid bleek maar weer eens dat mannen geen twee dingen tegelijk kunnen doen. Terwijl ik met de mensen aan het praten was, kreeg ik de inhoud van een te nuttigen tomaat over me heen. Maar die voeten gingen steeds meer zeer doen en ik heb zelfs een tijdje gedacht dat er bloed door de schoenen heen zou sijpelen. Urenlang heb ik in ieder geval voor ogen gehad wat als eerste zou gebeuren als ik thuis was: schoenen en sokken uit en heerlijk onder de sproeier van de tuinslang. Toen ontdekte ik ook de eerste blaar en die is inmiddels doorgeprikt. Hoe dan ook.....ik heb de streep gehaald en voel me nu wel weer goed.
Ik ben op internet gelijk gaan zoeken naar een pedicure of podoloog in de buurt, maar ben er nog niet uit. Ik weet in ieder geval dat er wel een professional naar moet kijken om toestanden als gisteren te voorkomen. Mocht iemand die dit aangaat denken dat hij of zij me letterlijk en figuurlijk uit de brand kan helpen, dan hoop ik op een mailtje naar jaaplooptdevierdaagse@rtvoost.nl. Zodat er bijtijds beterschap komt.
Want het festijn begint al over twee weken. En dat is wel heel dichtbij. Komend weekend is de Kerkdorpentocht in Wijchen. In dat weekend moet twee keer 40 gelopen worden en ik zal er één keer voor naar Wijchen afreizen. Het zal mij benieuwen hoeveel gele petjes ik daar tegenkom. De laatste stand was 1315 stuks, dus ik neem toch aan dat er wel een paar opduiken. We zullen zien! 

Heb je een nieuwstip of nieuwe informatie? Tip de redactie via WhatsApp of via de mail.